sztrikowanie - a knitting blog

Przerwa | A pause

2011-11-12T10:11:00.000-08:00

W Anglii było tak:

That’s what it was like in England:

A teraz jest tak:

And that’s what it’s like right now:

Piszę doktorat. Intensywnie. Od rana do wieczora. Jak nie piszę, to czytam, żeby móc dalej pisać. Dopóki nie napiszę, wszystko inne schodzi na dalszy plan.

I’m writing my dissertation. All day, every day. When I’m not writing, I’m reading things so I can write about them. Everything else is temporarily postponed until the dissertation is done.

Odezwę się, jak skończę!

I’ll be back here once I’ve finished writing!

Zmiana | A change

2011-01-30T11:33:00.000-08:00

Od miesiąca nie miałam drutów w rękach – pisałam, czytałam, szyłam, układałam testy zaliczeniowe, sprawdzałam wypracowania i egzaminy, ale na drutach nie zrobiłam nic. Nawet nie zaczęłam swetra z tej zafarbowanej własnoręcznie włóczki, chociaż wybrałam model. Najzwyczajniej w świecie nie było czasu ani na to, żeby sztrikować, ani na to, żeby o tym pisać, bo trzeba było się przygotować do wyjazdu do Yorku.

It’s been a month since I’ve held needles in my hands – I read, wrote, sewed, prepared tests for my students, corrected tests and exams, but I didn’t knit a thing. I didn’t even cast on from that wool I dyed, even though I picked the pattern for a cardigan that I want to make. I had simply no time whatsoever for knitting or writing about knitting – I had to prepare for York.

Tutaj też nie będę mieć jakoś strasznie dużo czasu, ale na pewno znajdę chwilę, żeby coś napisać. I żeby coś usztrikować. Pozdrawiam z Yorku!

I won’t have too much time here as well but I’ll definitely find a moment to knit something. Greetings from York!

Po raz pierwszy | For the first time

2010-12-29T06:28:00.000-08:00

Wczoraj po raz pierwszy farbowałam włóczkę i odniosłam połowiczny sukces. Niewątpliwie udało mi się ją zafarbować i uniknąć sfilcowania, czego trochę się bałam. Natomiast barwnik ciemnozielony, jak się okazało, nie barwi na miły ciemnozielony kolor, tylko na zimny, niebieskozielony. Wełna nie wchłonęła barwnika tak, jak powinna, więc kolor jest dość blady i staram się sobie wmówić, że jest bardziej zielony niż niebieski. Czekam teraz, aż mi się spodoba, i chwilowo jestem zniechęcona do farbowania.

Yesterday I dyed yarn for the first time and was rather successful. The yarn changed colour, which was good, and it didn’t felt, which was even better. But the dark green dye, instead of being the nice dark green I expected, turned out to be a cold, bluish kind of green. The wool didn’t absorb as much dye as it should have done, so the colour is rather pale and I’m trying to make myself believe it’s more green than blue to help it grow on me. Don’t expect any dyeing attempts in the near future.

Tymczasem w mrozie i wśród obfitego śniegu świętuję oktawę Bożego Narodzenia, obserwuję kosy przez nową lornetkę i planuję mój nadchodzący wyjazd na pół roku do Yorku!

Meanwhile, in the freezing cold weather and among heaps of snow, I’m celebrating the Christmas octave, watching blackbirds through my new binoculars and planning my five-month stay in York!

Skarpetki dla Isabel | Socks for Isabel

2010-12-13T01:50:00.000-08:00

W zeszłym tygodniu mieliśmy problemy z prądem. Nie było go akurat wtedy, kiedy właśnie był potrzebny. Było zimno i ciemno i jedyne, co byłam w stanie robić, to trzymać w rękach coś, co grzeje, czyli kubek z herbatą albo wełnę. Tym sposobem najpierw skończyłam skarpetki, a potem wykończyłam i zeszyłam Długie narzeczeństwo.

We had problems with electricity supply last week. No electricity when we needed it most. It was cold and dark and I couldn’t think of holding anything but something warm, like a mug of tea or some yarn. And so first I finished the socks, and then the Long Engagement.

Model | Pattern: 108-37 Socks with cables in 2 threads ”Alpaca”

Włóczka | Yarn: Annell Malmedy

Skarpetki zrobiłam nieco krótsze niż w oryginalnej wersji, po pierwsze oczywiście dlatego, że nie miałam tyle włóczki, a po drugie: po co komu takie długie skarpetki? Fioletową wełnę przywiozłam dwa lata temu z Brukseli. Pamiętam, że przy kupowaniu mówiłam sobie: „no dobrze, ma piękny kolor, ale to tylko dwa motki – co ty z niej zrobisz?”. Na skarpetki wystarczyła idealnie.

The socks are a little shorter than the original, the reason being of course I didn’t have enough yarn, but also: who needs socks that long anyway? The purple yarn is the one I’d brought from Brussels two years ago. I remember asking myself: “all right, the colour is lovely but it’s only two skeins, whatever are you going to make out of it?” Well, it was a perfect sock amount.

Przy tej okazji zrobiłam sobie też napinacze do skarpetek (czy to się jakoś nazywa po polsku?) z drucianych wieszaków. Rzeczywiście warto napiąć robótkę po skończeniu – warkocze ładnie się naciągnęły, wszystkie oczka wyrównały i skarpetki wyglądają teraz pięknie. Na razie leżą w szafie, ale w tym tygodniu spakuję je do koperty i poślę do Anglii, do mojej koleżanki Isabel, a w styczniu pojadę sprawdzić, czy je nosi!

I also made a pair of sock blockers out of wire coat hangers. It seems blocking your knits may be worth it – the cables and the stitches were evened out beautifully and the socks look perfect now. Towards the end of the week I’m going to pack them and send to England, to my good friend Isabel, and then in January I’m going to go there myself and check if she wears them!

Długie narzeczeństwo pokażę wkrótce, jak będzie okazja, żeby zrobić zdjęcia. A dzisiaj moja siostra Joasia ma urodziny! (Na zdjęciu z siedmiomiesięcznym już Franusiem.)

I’ll show you the Long Engagement as soon as I take any photos. And today is the birthday of my sister Joasia! (Here with Franciszek, 7 months old already.)

On idzie | He’s on His way

2010-11-29T01:50:00.000-08:00

Zaczęła się prawdziwa zima, a razem z nią zaczął się Adwent. Cieszycie się? Bo ja bardzo. Przyjemnie jest czekać na miłe rzeczy, a jeśli jeszcze to czekanie wypełnione jest przez śnieg, świeczki, pierniki, herbatę, roraty i sikorki, to już w ogóle sama przyjemność.

The weekend saw the beginning of real winter (with snow and all) and the beginning of Advent. I don’t know about you but it makes me happy. It’s nice to wait for something good, and when that waiting is filled with snow, candles, gingerbread cookies, tea, Advent Masses and tits, the waiting is just pure pleasure.

W środę w pociągu do Bydgoszczy zaczęłam robić wełniane skarpetki i zdążyłam od tego czasu trzy razy je spruć. Myślę, że ta wersja już pozostanie, więc zrobię zdjęcia, jak tylko trochę urosną. Długie narzeczeństwo czeka na zeszycie, a tymczasem znalazłam w sieci zdjęcie, które mnie zachwyciło – popatrzcie, jak pięknie wypracowany kciuk!

On the train to Bydgoszcz on Wednesday I cast on for woollen socks and I’ve already had to rip them three times. I’m really hoping the fourth version will stay, I’ll show you some photos once the socks grow a bit. My Long engagement is waiting to be sewn together, and the other day I found an amazing photo on Flickr – look at that thumb gusset!

Na słodko | Sweet

2010-11-16T02:51:00.000-08:00

Za każdym razem, kiedy myślę, że już chyba widziałam wszystkie ładne blogi, jakie są w Internecie, natrafiam na coś nowego. Ostatnio to był Sweet Paul – wczoraj wydał nowy numer swojego internetowego magazynu, któremu (zgadzam się tu z Patrycją) brakuje tylko jednego: żeby można było go wziąć do ręki i przejechać palcem po błyszczących kartkach.

Every time I think I must have seen all the pretty blogs there are, I stumble upon something new. Last time Sweet Paul – the latest issue of his online magazine went live yesterday and I agree with my friend Patrycja that it only lacks one thing: to be printed on glossy paper to hold in your hand and touch.

A dziś znowu coś nowego: Not Without Salt. Piękne zdjęcia i mnóstwo słodyczy. Do oglądania takich rzeczy trzeba sobie zrobić kubek caffe latte i wziąć urlop od wszystkiego.

And today again: Not Without Salt. Pretty photos and lots of sweet things. To look through this properly I need a mug of caffe latte and a week off.

A żeby nie było, że na Śląsku już nie sztrikujemy: wskrzesiłam Długie narzeczeństwo, czyli sprułam jedyny rękaw i zamiast czekać, czy znowu się pojawi wełna w odpowiednim kolorze, postawiłam na krótkie rękawki. Niedługo powinny być gotowe.

And just so you don’t say we no longer knit here in Silesia: I dug the corpse of the Long Engagement out of the closet, meaning I frogged the only sleeve I’d made and instead of waiting for the right colour to reappear, went for short sleeves. Should be ready anytime soon.

Tajemnicze Skarpetki | Mystery Socks

2010-11-06T03:18:00.000-07:00

Ten tydzień był piękny – silny górski wiatr wiał nam prosto w twarz, tarmosił szaliki i włosy, sprawiał, że psy niuchały jak szalone, a gawrony tańczyły w powietrzu, tworząc jakby wielkie kolumny nad miastem (uwielbiam ten widok – jeśli nie wiecie, o czym mówię, obejrzyjcie sobie rosyjski film „Straż nocna”). Taka pogoda sprawia, że mam ochotę iść przed siebie jak najdalej, żeby tylko czuć napór wiatru na moje ciało.

It’s been lovely this week, with the strong mountain wind blowing straight into our faces, tangling into our scarves and our hair, making dogs sniff like crazy and rooks dance in the air, spiralling in large flocks above the city (I love it when they do so – you might know what I’m talking about, if not, watch the Russian film “Night Watch”). The kind of weather that makes me want to walk a thousand miles just to feel the wind press against my body.

Oczywiście halny przynosi ocieplenie, więc mamy dziwne jak na listopad 15 stopni, co chwilowo wyklucza wełniane skarpetki. Ale one cierpliwie czekają.

Because it’s a hot wind, a foehn, the temperature is about 15 degrees, quite unlikely for November and not really the kind of weather for woollen socks. But they’re waiting patiently.

Model | Pattern: Mystery Socks 2010
Włóczka | Yarn: Strumpf- und Sportwolle podwójną nitką | held double

Musiałam wprowadzić jedną drobną zmianę – ponieważ robiłam skarpetki z grubszej włóczki niż zalecana, narzuciłąm mniej oczek. Skarpetki nie miały nic przeciwko.

I had to introduce one minor modification – as the yarn I used had a different gauge than the pattern suggested, I cast on fewer stitches. The socks didn’t mind.

Plan na dzisiaj: upiec ciasto, wyprać ubrania, posprzątać łazienkę, zrobić coś z tegorocznej pigwy, uporządkować papiery, obejrzeć film. Mniej więcej w tej kolejności. Miłego weekendu!

The plan for today: make a cake, wash my clothes, clean the bathroom, make something out of this year’s quinces, put my papers in order, watch a film. More or less in that order. Enjoy your weekend!

Tydzień, co stał się miesiącem | A week that became a month

2010-11-02T13:51:00.000-07:00

Pamiętacie może, że jakoś we wrześniu przyłączyłam się do akcji szycia ubrań dziecięcych przez tydzień, godzinę dziennie? Kupiłam materiał, guziki, zrobiłam wykrój, skroiłam płaszczyk, zaczęłam szyć i utknęłam w martwym punkcie, bo w sklepie nie było podszewki.

Do you remember when I joined the Kids Clothes Week Challenge? I bought the fabric and the buttons, I copied the pattern, cut it out, started sewing and got stuck because of a lining supply shortage.

No to oznajmiam z dumą, że z miesięcznym opóźnieniem płaszczyk został ukończony i od trzech dni jego właścicielka nosi go z dumą. I wygląda jak Mary Poppins.

It is my pleasure to announce that I finished the coat a month after I joined the challenge; the owner has been proudly wearing it for three days now, and she looks a bit like Mary Poppins.

Skończyłam też Tajemnicze Skarpetki – szczegóły wkrótce. W międzyczasie polecam połączenie czekolady i słonego karmelu – rewelacja.

I’ve also finished the Mystery Socks – details soon. In the meantime may I suggest the chocolate and salted caramel combination – just perfect.

Powoli | Slowly

2010-10-22T03:14:00.000-07:00

Mam tyle na głowie i w głowie, że jedyne, na czym jestem w stanie się skupić, to drobne sprawy. Na przykład skarpetki.

There are so many things I have to do, and so many thoughts in my head, that I can’t really concentrate on anything unless it’s rather small. Like socks, for example.

Przypadkiem retro, cz. II | Accidentally vintage part 2

2010-10-08T06:48:00.000-07:00

Całkiem przypadkiem, bo znajoma Dziadka chciała je już chyba wyrzucić, ale Dziadek przyszedł najpierw spytać mnie, czy bym ich nie chciała. Spodziewałam się kilku numerów Burdy z lat siedemdziesiątych...

Entirely by accident – my Granpda asked me if I wanted the old magazines that his friend has nothing to do with. I expected a few Burda issues from the 1970s...

... a dostałam całe mnóstwo magazynów krawieckich z wczesnych lat sześćdziesiątych, a jeden nawet z 1959 roku! Czy widzicie te szerokie spódnice, te wąskie talie, te zgrabne rękawki? (Że nie wspomnę o rękawiczkach!) Nie wydaje mi się, żebym jeszcze kiedyś potrzebowała jakichś innych wykrojów.

... and what I got was a heap of sewing magazines dating back to the early 1960s, and one from 1959! Do you see those full skirts, those small waists, those pretty sleeves? (Not to mention gloves!) They’re probably the ultimate pattern sheets set for me, with nothing more to wish for.

Piękny weekend | A lovely weekend

2010-10-03T09:38:00.000-07:00

Spacer w lesie.

A walk in the forest.

Grzyby.

Mushrooms.

Ostatnie szpaki przed zimą.

The last starlings before winter comes.

I czapeczka dla Franusia – trochę na wyrost, jak przyjdą przymrozki, będzie w sam raz. I robię Tajemnicze skarpetki jak w zeszłym roku!

And a hat for Franciszek – a little too large, he’ll grow into it before the weather chills. And I’ve cast on for Mystery Socks again!

Przypadkiem retro cz. I | Accidentally vintage, part one

2010-09-26T07:34:00.000-07:00

Od środy miałam urwanie głowy i chyba ani razu nie miałam drutów w ręku. Im bliżej do października, tym więcej spraw, tym więcej trzeba przeczytać, napisać, przygotować – przyzwyczajenie się do nowego systemu zawsze trochę mi zabiera, i choć ten blog może sugerować coś innego, sztrikowanie nie jest najważniejszą rzeczą w moim życiu i po prostu w nawale spraw schodzi na dalszy plan. Szycie zresztą też; zaczęłam jesienny płaszczyk dla Zosi, ale chwilowo w sklepach nie ma ocieplanej podszewki, więc prace zostały chwilowo wstrzymane. Na pocieszenie korzystam wreszcie z mojej nowej sukienki i jej niewymuszonego uroku w stylu retro!

It’s been such a hectic week for me since Wednesday I don’t think I took the needles once in hand. There are more and more things to do as October is approaching, more things to read, to write, to prepare – it always takes some time before I get used to the new routine, and contrary to the impression this blog might give, knitting is not the top priority in my life, so it naturally gets pushed down. So does sewing; I started an autumn coat for Zosia, but at the moment there’s no stuffed lining in the shops and I have to wait. Instead I’m finally enjoying my new dress and it’s natural vintage look!

Kawałki | Bits and pieces

2010-09-16T04:18:00.000-07:00

Już miałam pisać o tym, że mam kryzys i nic mi się nie chce, ale brat znalazł mój zaginiony kabelek do aparatu i wyszło słońce, i nagle się okazało, że jednak jeszcze mi się coś chce.

I was just about to write that I’m going through a crisis and don’t feel like doing anything but my brother found the camera cable I’d misplaced, and then the sun came out and suddenly it turned out I feel like doing things after all.

Chce mi się skończyć kolejny sweter z serii Extreme Makeover; mam już dwa rękawy i zaczęłam korpus, potrzebuję jeszcze dwóch dużych guzików, najlepiej drewnianych. (Spisuję też sposób wykonania zielonego sweterka, ale dotarłam do dekoltu i za nic nie wiem, jak go zrobiłam, więc trochę to jeszcze potrwa.)

I feel like making another Extreme Makeover cardigan; the sleeves are ready and I’ve cast on for the main body, I just need two large buttons, preferably wooden ones. (I’m also halfway through writing up the pattern for the green cardi, but I got stuck at the neckline – no idea how I’d made it so it might take a while.)

Chce mi się przyłączyć do akcji szycia ubrań dziecięcych, o tej właśnie; niby nie mam czasu, ale godzinę dziennie mogłaby chyba poświęcić, i byłaby to miła odmiana. I chce mi się chodzić w sukience, którą uszyłam miesiąc temu i ani razu nie udało mi się w niej wyjść.

I feel like taking part in the children’s clothes sewing challenge, this one; I don’t really have time for this but it’s only one hour a day – not much, and I really like the idea. And I feel like putting on that dress that I finished last month and never had a chance to wear so far.

Chce mi się pojechać w góry i wystawiać twarz do słońca i łapać wiatr we włosy.

I feel like taking a train to the mountains and putting my face in the sun and feeling the wind in my hair.

I chce mi się spotykać z czteromiesięcznym Franusiem.

And I feel like spending a lot of time with a certain four-month-old Franciszek.

Na szaro | In grey

2010-09-05T08:18:00.000-07:00

Nic nie mówię o pogodzie. Ani słowa. Tylko tyle, że szare ubrania należą do października, a nie do września.

I’ll say nothing about the weather. Not a word. Maybe only that grey clothes are an October, not a September thing.

A jadę jutro w pewne miejsce, którego mieszkanki przez cały rok noszą biały z dodatkiem czarnego. Wam też życzę dobrego tygodnia!

And tomorrow I’m going to a place whose inhabitants wear white with black all year long. Hope you all have a great week, too!

Zaczęło się | It’s here

2010-09-01T04:31:00.000-07:00

Na nic się zdały płacze i modły – dzisiaj zaczęła się szkoła, a Zosia jest już w trzeciej klasie. Na zdjęciu akcja „brownie na rozpoczęcie roku”.

Nothing could stop it – school started today and Zosia is in the 3rd grade already. The photo documents the action “this school year begins with a brownie.”

Wczoraj nie mieliśmy prądu do wieczora, dlatego nie wiedziałam nic ani o tym, że jest Dzień Bloga, ani o tym, że Gospodarna Narzeczona wytypowała mnie do zabawy. Ponieważ już jest dzień po, to trochę sobie okroję reguły i nie będę nic tam linkować ani ustrzeliwać kolejnych blogowiczów, tylko po prostu pokażę Wam 5 blogów, które czytam pasjami. Żeby było ciekawiej, to żaden nie będzie o robieniu na drutach.

Electricity was down until late evening yesterday, so I didn’t even know I missed Blog Day, or that Gospodarna Narzeczona invited me to participate in it. Today it’s already gone so I’m letting myself skip some of the rules, no linking the headquarters or shooting other bloggers; I’ll just show you 5 blogs that I love to read. To make it more interesting, they aren’t knitting-related.

1. Joy the Baker – kulinarny blog z genialnym poczuciem humoru.

the funniest food blog ever.

2. Disapproving Rabbits – zdjęcia królików, których mina wyraża zawsze całkowitą dezaprobatę. Króliki dezaprobują wszystko i wszystkich. (Ulubiony blog Zosi.)

daily photos of disapproving rabbits. The rabbits disapprove
of everyone and everything. (Zosia loves this blog.)

3. Geninne’s Art Blog – artystka po przeprowadzce do nowego domu. Aktualnie maluje na ścianach kolorowe ptaki.

an artist who recently moved homes. At the moment she’s decorating her walls with colourful birds.

4. Cinqmai – blog po francusku. Miła odmiana po polsko- i anglojęzycznych.

a blog in French. A healthy change after all those Polish and English ones.

5. A ostatni po polsku: On i ja, czyli małżeński dialog – odkryłam niedawno, czytam i zaśmiewam się do łez. Dialogi z życia małżeńskiego. Dobrze wiedzieć, że inni też są nienormalni.

That last one is hilarious but in Polish – I’m sorry!

Naprawdę myślicie, że powinnam rozpisać ten zielony sweterek? Ale ja mam tylko jeden rozmiar i moje zaszyfrowane notatki; boję się...

Idealne wyczucie czasu | Perfect timing

2010-08-30T02:59:00.000-07:00

O ile w moim umyśle lato zawsze zaczyna się w Boże Ciało, o tyle kończy się zawsze w dzień odpustu parafialnego, który wypada zazwyczaj w ostatnią niedzielę sierpnia. Ma to oczywiście związek z powrotem do szkoły, która od połowy sierpnia nieubłaganie już majaczy na horyzoncie (od siedmiu lat na moim już nie, ale i tak czuć ją w powietrzu). Złote promienie słońca na kalwarii, dźwięk dzwonków, odświętnie ubrania, słodkie odpustowe pierniki, kolorowe budy, huki placpatronów – odpust trzeba było chłonąć wszystkimi zmysłami, bo kolejne ciepłe i słoneczne dni oglądało się już niestety przez szkolne okna.

While in my mind summer begins on Corpus Christi, it always ends on the parish festival, which usually falls on the last Sunday of August. This is of course because of school which already looms on the horizon (not on mine anymore, but it’s in the air anyway). The golden sunrays at the calvary, bells ringing, my best clothes, sweet gingerbreads, colourful stalls – you had to take it in with all your senses because it might be the last warm sunny day that you don’t have to watch from inside the classroom.

Wczorajszy odpust sam postanowił, że lata w tym roku wystarczy. Rano między sześć a osiem stopni, w połowie sumy odpustowej zaczął padać deszcz, a słońce, które wyjrzało po południu, nie zdążyło rozgrzać atmosfery. Dziś znowu pochmurno i zimno, więc bardzo się cieszę, że w samą porę skończyłam zielony sweterek.

Yesterday’s festival decided on its own it was time for the summer to end. The morning temperature was between six and eight degrees, it started raining midway through the high mass, and the afternoon sun didn’t manage to warm the atmosphere up. It’s again cold and rainy today, so I’m glad to have finished my green cardigan on time.

Model: z głowy | Pattern: improvised

Włóczka | Yarn: Rozetti Naturel Cotton

Niewątpliwym sukcesem jest fakt, że wystarczyło mi włóczki i że mimo moich obaw sweterek nie jest wcale za mały. No może gdyby miał centymetr więcej w obwodzie, i o dwa centymetry dłuższe rękawy... ale to są drobiazgi. (Jak już jesteśmy przy krytyce, to powiedzmy jeszcze, że motyw ze ściągaczy mogłam zacząć trochę wyżej, bo mam wrażenie, że optycznie skraca korpus.)

It is undoubtedly a success that I didn’t run out of yarn, and that the cardi is not too small, which I have secretly feared all the time. Fine, it could be this one centimetre wider, and the sleeves might be two centimetres longer... but these are unimportant details. (Though I think I should have begun the ribbing pattern a little higher, I’ve got the impression that it’s making my body look shorter.)

Włóczka jest piękna: gruba, miękka jak nie wiem co, i ma piękny zieloniutki kolor, jak oliwa z oliwek. Ta miękkość może co prawda oznaczać, że włóczka nie jest zbyt wytrzymała, ale na razie tego jeszcze nie wiem – spytajcie mnie na wiosnę.

The yarn is beautiful: thick, incredibly soft, and in a lovely, olive-oil-green shade. The softness might as well mean it’s not very durable, but that’s something I can’t know yet – ask me in a few months.

Jak może pamiętacie, sweterek jest częścią akcji Extreme Makeover – wypełnianiem luki w mojej szafie ubraniami na okres przejściowy. Miał być uniwersalny i ciepły, i taki jest. Ta biała spódnica na zdjęciach też należy do tej akcji – co to za koszmar, żeby 29 sierpnia chodzić w wełnianej spódnicy. Moja przyjaciółka opowiadała mi wczoraj, jak to w zeszłym roku wszyscy się z niej śmiali, że we wrześniu kupuje dzieciom zimowe kombinezony. Zdążyła je wyprać, tydzień poleżały w szafie, a w październiku spadł pierwszy śnieg. Myślicie, że w tym roku też nas czekają takie przygody?

As you may recall, the cardigan is part of my Extreme Makeover project – filling the gap in my wardrobe with clothes for cool weather. The cardi was supposed to be versatile and warm, and it is. That white skirt in the photos is also part of the project – wearing a woollen skirt on the 29th of August, terrible. My friend told me yesterday how everybody laughed at her last year, when she’d bought winter romper suits for her children already in September. She said she had enough time only to wash them and put them in the closet for one week – the first snow fell in October. Do you think we’re in for such adventures this year as well?

Leniwy sobotni poranek | A lazy Saturday morning

2010-08-28T03:48:00.000-07:00

W naszej szalonej rodzinie wszyscy wstali dzisiaj wcześniej i mimo soboty oraz ogólnej szarości o dziewiątej byliśmy już wszyscy po śniadaniu. Każdy się zajął po cichu swoimi sprawami, a ja zarobiłam ciasto, bo ogólnie wiadomo, że na taki zimny i mokry dzień jak dzisiaj najlepsze jest ciasto drożdżowe, na croissanty oczywiście. Do tego jeszcze tylko herbata jaśminowa, Jan Johansson i nowy katalog z IKEA, i nic mi już nie potrzeba...

All the members of my crazy family got up earlier today and by nine o’clock, despite it being a rather grey Saturday, the breakfast was already a thing of the past. Everybody got silently down to their business and I made some yeast dough, as it is common knowledge that on a cold and rainy day like today there’s nothing better than yeast dough, to make croissants, of course. A mug of jasmine tea, Jan Johansson and the new IKEA catalogue were all I needed.

... no może poza danymi adresowymi Justyny (Sarmatix), która wylosowała właśnie notatnik z jaskółkami. Prześlij mi, proszę, swój adres na ahogne [at] wp.pl!

Jeszcze tylko powiem, że bardzo mnie ucieszył liczny odzew na rocznicowe losowanie i aż mi było żal, że mam tylko jeden notatnik do rozdania. Pozdrawiam wszystkich komentujących i czytających – zapraszam, wpadajcie jak najczęściej!

It was lovely to see so many comments under the giveaway post, I was sorry I only had one notepad to give. Thank you, everyone who comments or just reads what I write – you’re welcome here anytime!

Szpilki | Pins

2010-08-27T01:28:00.000-07:00

Nic nie pisałam w tym tygodniu, bo miałam ręce pełne roboty i szpilek – szyłam i szyłam i końca nie było widać. Jedne szpilki napinają teraz zielony sweterek, drugie przytrzymują rąbek spódnicy w mojej nowej sukience, a ja w tym czasie mogę wreszcie coś poczytać albo doskonalić technikę robienia croissantów, na punkcie których mam ostatnio zupełną obsesję...

I have kept silent all the week as I was busy sewing and knitting. Now it’s the pins that are busy, some holding the green cardigan for the blocking, some holding the hem of my new dress, and I’ve finally got some time to read or perfect the making of croissants, which have lately become my obsession....

Do północy macie jeszcze czas spróbować szczęścia w losowaniu notatnika!

There’s still time until midnight today to take a chance on the blogiversary giveaway!

Dwa | Two

2010-08-20T12:51:00.000-07:00

Dwa lata temu napisałam mój pierwszy wpis na blogu.

Two years ago I blogged the first post here.

Z tej okazji mam do rozdania piękny notatnik z jaskółkami. 100 kartek z papieru z makulatury, na każdej trzy jaskółki. Prosto z Taizé. Ja mam taki z ptakami na dębie i aż mi szkoda w nim pisać, bo taki jest ładny.

To celebrate this, I’ve got a lovely notepad with swallows to give away. 100 recycled paper sheets, three swallows on each. Directly from Taizé. I’ve got one with birds in an oak tree, it’s so pretty that it’s a shame to write in it.

Wystarczy zostawić komentarz pod tym postem do północy następnego piątku, czyli 27 sierpnia, a potem czekać na wylosowanie!

All you need to do is leave a comment under this post before next Friday (27th August) midnight, and then wait for your comment to be drawn!

O szczegółach | Of details

2010-08-16T03:38:00.000-07:00

Wkroczyłam w końcową fazę robienia swetra: dotarłam wczoraj do podkrojów pach przy oglądaniu Masz wiadomość (czy ten film nie jest cudowny?), a dziś pewnie zrobię podkrój szyi. Jeśli wszystko dobrze pójdzie, to może nawet skończę ten sweter zanim zacznę go potrzebować – byłaby to miła odmiana, bo zazwyczaj robię rzeczy dopiero wtedy, kiedy już ich potrzebuję.

I’ve entered the final phase of the sweater-knitting: I reached the armholes yesterday while watching You’ve Got Mail (don’t you just love that film?) and will probably be moving on to neckline today. If all goes well, I might even finish the sweater before I actually start needing it – quite unusual for me, as I tend to make things I need while I need them.

Jakiś czas temu wypełniałam ankietę o sztrikowaniu i jego właściwościach terapeutycznych, i w jednym z punktów miałam wypisać, czego nauczyło mnie robienie na drutach. Nie pamiętam już, co odpowiedziałam, ale to pytanie wraca do mnie co jakiś czas. Przy zielonym sweterku odkryłam, że sztrikowanie nauczyło mnie zwracania uwagi na szczegóły. Nie znaczy to, że stałam się perfekcjonistką (chociaż mam taką lekką nerwicę związaną ze sposobem odkładania naczyń an suszarkę, i dostaję szału, jak książki albo gazety nie leżą równo...), ale po prostu doświadczyłam tego, że szczegóły mają bardzo duży udział w efekcie końcowym. Stąd poszukiwanie sposobu na ładne i porządne dziurki na guziki, albo dążenie do osiągnięcia eleganckiego szwu. W zielonym sweterku udało mi się wreszcie osiągnąć idealny brzeg – była to kwestia zarówno praktyki, jak i techniki, i teraz jest po prostu idealny i uwielbiam na niego patrzeć.

Some time ago I took part in a survey about knitting that concentrated on the therapeutic aspect and one of the questions was to describe what knitting has taught you. I can’t remember my answer but the question keeps coming back to me every now and again. What I’ve discovered while working on the green cardigan is that knitting has taught me attention to detail. This is not to say I’ve become a perfectionist (all right, I do have those slight neuroses about how I put the dishes to dry, and I tend to freak out if books or magazines are not aligned...), but I’ve simply experienced how important the details are for the final effect. The yearning for neater buttonholes is part of that, as is the quest for a neat seam. And with the green cardigan, I’ve finally achieved the perfect knitting edge – it was a matter of both practice and technique, and now it’s just perfect and I love to look at it.

Poza sztrikowaniem zaczęłam też idealną sukienkę koszulową (zainspirowaną tą sukienką) z pięknej kremowej bawełny, a wczoraj po południu zrobiłam z różowego filcu broszkę w kształcie dalii. Niemal idealna, ciekawie się ją robi i jest akurat na czasie, bo w ogrodzie dalie właśnie zaczęły kwitnąć. Instrukcja jest tu – zróbcie sobie też!

Apart from knitting, I’ve also begun working on a perfect shirt-dress (inspired by this one) from a lovely cream cotton, and just yesterday afternoon I made a dahlia brooch out of pink felt. Near-perfect, I would say, entertaining to make and just in time, as the dahlias in the garden have begun to bloom. The tutorial is here – go and make one for yourself!

Instrukcja | How-to

2010-08-10T12:10:00.000-07:00

Spytała mnie dziś moja dobra koleżanka Patrycja, jak robię dziurki na guziki. Ano tak:

My good friend Patrycja wanted to know how I made buttonholes. Here’s how:

Listwa na guziki ma dziesięć oczek, a dziurki mają szerokość czterech. Przerabiam więc trzy pierwsze oczka, a potem wykonuję ruch wstępny: czwarte oczko przekładam na prawy drut, nitkę przekładam z lewej strony tego oczka do przodu i przekładam to czwarte oczko z powrotem na lewy drut, po czym odwracam robótkę.

The button band is ten stitches wide, and the buttonholes – four. So I knit the first three stitches and then I make a preliminary step: I slip the fourth stitch onto the right needle, move the yarn from the back to the front around the stitch, and slip the stitch back onto the left needle. Then I turn the piece.

Nitkę zostawiam w spokoju z tyłu robótki i zabieram się za te właściwe cztery oczka, które mam teraz na prawym drucie. Czwarte i piąte przekładam więc na lewy drut i przeciągam czwarte nad piątym. Następnie powtarzam ten zabieg trzy razy: dokładam kolejne oczko na lewy drut i przeciągam lewe nad prawym, aż zostaną tylko trzy oczka z listwy.

I leave the yarn as it is and I move to the four buttonhole stitches. I slip the fourth and the fifth stitch onto the left needle and then I pass the fourth stitch over the fifth. I repeat this three times: slip another stitch to the left and pass the left stitch over the right one, until there are only three button band stitches left.

Oto efekt: trzy oczka na lewym drucie, następnie cztery zamknięte oczka i znowu trzy oczka na prawym drucie. Teraz trzeba nadrobić te zamknięte.

Here’s what it looks like: three stitches on the left needle, then the four buttonhole stitches, all cast off, and again three stitches on the right needle. Now we have to make up for what we’ve cast off.

Wkłuwam prawy drut w trzecie oczko na lewym drucie i z nitki, którą mam z tyłu robótki, nabieram z tego oczka trzy (tylko) nowe. Odwracam robótkę z powrotem i robię rządek do końca jak gdyby nigdy nic, a potem robię kolejny.

I put the right needle through the third stitch on the left needle and cast on three (only) new stitches, using the yarn that is hanging at the back of the piece. And then Iturn the piece back round and knit until the end of the row, as if nothing happened, and then I knit the next row.

A kiedy dochodzę do listwy na guziki, przerabiam trzy pierwsze oczka i oczom moim ukazuje się niepotrzebnie długi kawałek włóczki łączący dziurkę z resztą robótki.

I knit the first three stitches of the button band and see that the bit of yarn which joins the hole to the rest of the piece is way too long.

Ale nie przejmuję się tym, tylko ten długi kawałek włóczki nawijam na lewy drut...

But it doesn’t worry me at all, I just wrap this bit of yarn around my needle...

... i przerabiam z niego to brakujące czwarte oczko.

... and I knit the fourth stitch out of it.

A potem dalej robię jak leci do końca rzędu, odwracam robótkę i widzę piękną dziurkę na guzik!

And then I knit on until the end of the row, and turn the piece and behold a lovely buttonhole!

(A sposób jest stąd.)

(The idea comes from here.)

Na żółto | In yellow

2010-08-07T09:11:00.000-07:00

Znowu mnie trochę nie było, ale w końcu są wakacje. Od poniedziałku do środy szłam do Częstochowy podziękować za parę spraw, a parę innych oddać w lepsze ręce. Wróciłam z chrypiącym gardłem, obolałymi stopami, światłem w sercu i uśmiechem na ustach. Dzisiaj patrzę, a tu mirabelki dojrzewają! Trzeba zrobić trochę dżemu, bo okazało się ostatnio, że jego piękny złoty kolor i słodko-cierpki smak świetnie się komponują z francuskimi croissantami.

It’s been a while, but it’s holidays after all, isn’t it? From Monday to Wednesday I walked to Częstochowa, to say thank you for some things, and to leave some other things in better hands than mine. I returned with a sore throat, sore feet, sunshine in my heart and a smile on my face. And I’ve noticed today that the mirabelle plums are almost ripe! It’s time to make some jam – I’ve discovered recently that with its lovely golden colour and the combination of tart and sweet it goes great with French croissants.

Powoli wracam też do sztrikowania. Aparat za nic nie chce uchwycić koloru tej zielonej bawełny, więc na razie nie mam zdjęć, ale uwierzcie mi na słowo, że już zrobiłam dwie dziurki na guziki i jak zwykle się zastanawiam, czy mi starczy włóczki.

I’m also slowly getting back to knitting. My camera refuses to capture the greenness of the cotton yarn so there are no photos for now, but you can believe me when I say that I’ve already made two buttonholes and, as usual, keep wondering whether I will run out of yarn.

Wróciłam | I'm back

2010-07-29T03:33:00.000-07:00

Ręka do góry, kto był ostatnio w takim miejscu, z którego wcale nie chciał wracać? To wiecie, jak się czuję.

Hands up if you’ve recently been to a place that you didn’t really feel like leaving. So you know how I feel.

Ale staram się skupiać na tych wszystkich pięknych rzeczach, które mnie spotkały przez ostatnie dwa tygodnie. Jest tyle spraw, za które jestem wdzięczna: wprowadzenia biblijne z bratem Emilem; spotkania w grupach pełne dobrych i mądrych słów; godziny przesiedziane w kościele, z trzema czy czterema tysiącami innych ludzi, ale także w ciszy i samotności; niespodziewane koncerty organowe; śpiew; witanie nowoprzybyłych; głaskanie golden retrievera w niemiłosiernym upale; i ratowanie samiczki zięby, która przez pomyłkę wpadła do Casy.

But I’m trying to concentrate on all those beautiful things that happened to me over those two weeks. There’s so much I’m thankful for: the Bible introduction with brother Emil; meetings in my sharing group, filled with good words and wise words; the hours I spent in the church, together with three or four thousand people or on my own, in silence; the unexpected organ concerts; the singing; welcoming those who have just come; stroking a golden retriever in the incredible heat; and rescuing a female chaffinch that accidentally flew into the Casa.

A najbardziej jestem wdzięczna za ciszę, którą chłonęłam jak gąbka, żeby jak najdłużej utrzymać ją w sobie.

And what I’m most thankful for is the silence that I drank like a sponge, so that I can keep it in me as long as possible.

(więcej zdjęć tutaj)
(more photos here)

Wakacje | Holidays

2010-07-09T03:55:00.000-07:00

Tym oto zdjęciem dojrzewających wiśni żegnam się z Wami na dwa tygodnie. Jutro wyjeżdżam do Taizé (i nie, nie jestem jeszcze spakowana) i wracam 26 lipca.

With this shot of ripening cherries I’m saying goodbye for two weeks. I’m leaving for Taizé tomorrow (and no, I haven’t packed my things yet) and I’ll be back on the 26th of July.

Coś miłego na środę oraz trup | Something nice for Wednesday, and a corpse

2010-07-07T05:27:00.000-07:00

Najpierw coś miłego, czy najpierw trup? Chyba najpierw trup. Robiłam wczoraj porządki z włóczkami (tzn. pozbyłam się wszystkich akrylowych włóczek, które pokutowały gdzieś w workach, bo „może się kiedyś przydadzą”) i w trakcie wykopalisk odkryłam fioletowy sweterek, który zaczęłam robić rok temu i w stanie na wpół skończonym schowałam do szafy. Jak teraz na niego patrzę, to chyba zrobiłabym go jeszcze raz od nowa, ale zamierzam zwalczyć ten pomysł, bo jedyne, co zostało do zrobienia, to napiąć wszystko, a potem wszyć rękawy i przyszyć guziki.

Which first: something nice or the corpse? Yes, the corpse, I thought so. Well, I ordered my yarn stash yesterday (which means; I got rid of all the acrylic horror, lying there because “I might use it one day”) and in the excavation process I came across the violet sweater that I’d started a year ago and put away half-finished. As I look at it now, I think I might rip and reknit it but I will fight this silly idea, because all that’s left to do is block it, seam in the sleeves and sew on the buttons.

Tyle o wskrzeszaniu trupów. Natomiast miłą rzeczą na środę jest ten blog – idźcie obejrzeć. Piękny.

So much for resurrecting corpses. The nice thing for Wednesday is this blog – go and check it out. Lovely.

Znów od początku | From the beginning, again

2010-07-02T12:14:00.000-07:00

Zauważyłam, że przy każdej kolejnej rzeczy, którą robię na drutach, uczę się czegoś nowego. Przy szarym sweterku nauczyłam się, że lepiej zdjąć robótkę z drutów i przymierzyć, póki jeszcze jest pora (nawet jeśli to oznacza łapanie z powrotem na druty setek oczek) niż zrobić całość, a potem się martwić, że wyszło za małe albo za duże.

I’ve noticed I tend to pick up new skills with every new item I knit. The grey cardigan has taught me that it might be better to take the knitting off the needles and try it on while there still is time (even if that means having to pick hundreds of stitches up again) rather than knit on until the end and then start to worry that the thing is too small or too big.

Nie minęło wiele czasu, a już stosuję to nowe doświadczenie w praktyce. Jak widać, można zrobić próbkę, wszystko obmierzyć i wyliczyć, a i tak wychodzi o jakieś trzydzieści oczek za dużo. Spruć i od nowa. A na pocieszenie pierwsze kurki i maślaki – gorączka grzybowa rozpoczęta!

Not a long time after that you can find me already putting this new experience into practice. As you can see, it’s possible to knit a gauge swatch, measure and count everything, and still manage to cast on some thirty stitches too many. Frog and reknit. The good (though unrelated) news is that mushroom fever started yesterday with the first chanterelles and boletes!

Ściągacz | The ribbing

2010-06-25T01:47:00.000-07:00

Wiecie, jaki jest mój ulubiony moment w sztrikowaniu swetra? Kiedy robię ściągacz rękawa. Albo skarpetki, bo efekt jest ten sam. Nie wiem, co to jest, ale ściągacz ma w sobie coś idealnego – jego sztywność i te równoległe proste linie, i to, że się składa w harmonijkę, zachwycają mnie.

Do you know which is my favourite part in knitting a sweater? Knitting the ribbing on the sleeve. Or a sock, that would be the same thing. There is something perfect about the ribbing – its stiff form, those parallel lines, the fact that it bends by itself.

Jak widać, zaczęłam robić sweter z zielonej bawełny; właściwie to już jestem w połowie drugiego rękawa, więc „zaczęłam” nie jest może najlepszym określeniem, ale co tam. Będzie zielony jak oliwa z oliwek. I będzie miał dużo ściągaczy.

As you can see, I’ve started another cardigan; actually I’m halfway through the second sleeve, so “started” is probably not the best word here, but never mind. It will be as green as olive oil. And it will have a lot of ribbing.

O ubraniach | Of clothes

2010-06-22T12:07:00.000-07:00

Definicja okropnego dnia? Na przykład tak: rano nie potrafimy wstać z łóżka, bo wczoraj do północy czytaliśmy romansidło z elementami thrillera (moja wina, wiem, ale przepadam za powieściami Nicholasa Sparksa; jak mi jakaś wpadnie w ręce, to nie potrafię jej odłożyć); potem jedziemy na uczelnię (co trwa godzinę), o dziwo udaje nam się załatwić wszystko, co chcieliśmy, i to w pół godziny, następnie wracamy do Katowic (wciąż z książką w ręku) i ulegamy pokusie lodów w McDonaldzie, a kiedy jemy je siedząc przy wysokim blacie i czytając książkę, czujemy się jeszcze bardziej amerykańsko (no dobra, to akurat było miłe). Potem wracamy do domu, jemy obiad, odbieramy pocztę i nagle dociera do nas, że to, co nam od pół godziny przeszkadza, to narastający ból głowy; na wpół przytomnie postanawiamy położyć się na minutkę i poczekać, aż migrena przejdzie, ale ból się pogłębia, aż w końcu jest już tylko on. Zasypiamy nawet nie wiedząc kiedy i nagle boleśnie budzi nas, skądinąd bardzo miły, motyw muzyczny z serialu Dr House (myślimy „o matko, zapomniałam na noc wyciszyć telefonu”) – dzwoni nauczycielka gry na pianinie, żeby potwierdzić poniedziałkową lekcję, ale nie bardzo wiemy co mówi, bo ból powrócił. Dociera do nas, że jest 16:15 i nijak nie damy rady dotrzeć dziś na aerobik, oraz że drzemka niewiele pomogła; więc po niemal trzygodzinnej migrenie postanawiamy w końcu połknąć tabletkę, a potem czekamy jeszcze półtorej godziny, aż tabletka zadziała.

A definition of a terrible day? How about: not being able to get up because you sit up until midnight reading a romantic-story-thriller (I know, it’s my own fault, but I simply love Nicholas Sparks’ novels; once I start reading one, I can’t make myself to put it down); then travelling to the uni (one hour), managing to get everything done the way you planned, surprisingly, in just half an hour, then travelling back to Katowice (all the time with the book in hand) and giving in to the temptation of McDonald’s ice-cream, feeling even more immersed in the American setting as you sit there at the counter and keep reading (all right, that particular part was nice); then coming back home, having lunch, checking e-mails and suddenly realising the thing that’s been disturbing you for about half an hour is a developing into a migraine; half-consciously you decide to lie down for a minute and wait till it passes, but the pain grows steadily up to the point where it’s the only thing you’re aware of; you doze off not even knowing when or how, only to be woken up in a painful way by your, otherwise lovely, House M.D. mobile phone tune (thinking, “oh dear, I forgot to mute the mobile for the night”); it’s your piano teacher, calling to confirm the Monday lesson, but you’re hardly able to follow what she’s saying because the headache is back; you realize it’s 4:15 p.m. and there’s no way you can make it to the aerobics class today, and also, that the nap didn’t help much; so after a nearly three hours’ migraine you finally decide to take a painkiller and then wait another hour and a half until it starts to work.

Tyle tytułem wstępu. Właściwie to chciałam Wam pokazać blog, który znalazłam po tym, jak migrena już minęła. Nazywa się Makeshift i stanowi zapis przedsięwzięcia polegającego na tym, że jego autorka nosi tylko to, co sama zrobiła. Strasznie mi się podoba ten pomysł, trochę dlatego, że w ogóle podoba mi się pomysł robienia różnych rzeczy samemu, a trochę oczywiście dlatego, że sama robię większość moich ubrań własnoręcznie. Jestem z tego dumna, ale z drugiej strony jestem wdzięczna, że mam taką możliwość – oczywiście są takie rzeczy jak rajstopy, bielizna czy trykotowe koszulki, których nie umiem zrobić sama, ale po niedawnej wizycie w paru sklepach z ubraniami zrobiło mi się żal tych, którzy nie potrafią szyć i muszą nosić to, co te sklepy oferują. Spośród setek obejrzanych rzecz podobało mi się tylko kilka, a jedyna rzecz, jaką chciałam kupić (czyli szorty) kosztowała dwukrotnie więcej niż była warta. Że nie wspomnę o tym, o czym dyskutujemy z Mamą co jakiś czas, czyli; na co komu te wszystkie letnie ubrania, kiedy jest tak chłodno? Tak się cieszę, że umiem szyć i sztrikować i kiedy tego potrzebuję, mogę sobie zrobić sweterek albo spódnicę takie, jakie chcę!

So much for the introduction. What I actually want to share with you is a blog I found after the headache had finally gone away. It’s called Makeshift and it documents a project in which the blogger is wearing only the things she’s made herself. I love the idea, partly because I love the very idea of making things yourself, and of course partly because I make not all, but most of my clothes myself. It’s something I’m quite proud of, and also a possibility I’m very thankful for – of course there are things such as tights, underwear or cotton t-shirts that I can’t make myself, but a recent visit to a couple of clothes shops made me feel very sorry for the people who can’t sew and have to buy the clothes those shops offer. I really only liked a few things among the hundreds displayed, and the only thing (shorts) I considered buying cost twice as much as it was worth. Not to mention the issue I keep discussing with my Mom now and again, that is: who needs all those light summer clothes when the weather is so cool? I’m glad I can sew and knit and so can make myself a cardigan or a skirt when I need it and the way I want it!

Desperacja | Desperation

2010-06-20T10:21:00.000-07:00

Czasami droga od pomysłu do gotowego przedmiotu jest długa i kręta. Tak było właśnie w przypadku tego sweterka – pomysł zrodzony na skutek nagłej potrzeby ogrzania się przeszedł fazę wstępną (kupno włóczki, wybór modelu itp.) błyskawicznie, problemy zaczęły się dopiero przy nabieraniu oczek. Robienie dolnego ściągacza trwało całe życie, potem jak wiadomo sprułam całość i zaczęłam jeszcze raz, słowem: nie był to najprostszy w wykonaniu sweter w moim życiu. Ale było warto.

Sometimes it’s a long and winding way from the idea to the finished object. It was so with this cardigan – the idea was born out of a sudden need for warmth and the initial phase of buying yarn and choosing the pattern was rather short; the problems started right after that. It took me a lifetime to knit the ribbing, then as you know I had to rip and reknit it, shortly: this wasn’t the easiest sweater to make. But it was worth it.

Model | Pattern: DROPS 109-52
Włóczka | Yarn: Kashmir

Na pierwszy rzut oka widać, że wprowadziłam pewne zmiany w stosunku do oryginału. Po pierwsze zrezygnowałam z włóczki skarpetkowej i zrobiłam sweterek gładki. Trochę się bałam, że nie dobiorę takiej włóczki, która by pasowała, ale przede wszystkim sweter w jednym kolorze jest bardziej uniwersalny.

It’s obvious right away that I’ve made some changes. The first one was to make it all in grey, leaving out the sock yarn. I feared it might be impossible to find a matching yarn, but I also think it is more versatile this way.

Druga zmiana to oczywiście guziki. Po przymierzeniu okazało się, że sweterek rzeczywiście jest odrobinę za wąski; napięcie odrobinę go poszerzyło, ale wciąż nie na tyle, żeby się swobodnie zapinał od góry do dołu, więc przyszyłam guziki tylko na karczku. Piękne są, prawda?

The second change is with the buttons. After I tried it on, it turned out that the cardigan is a bit too tight; blocking helped to make it a bit bigger, but still not big enough for buttoning it all the way down, so I only sewed the buttons on the yoke. Aren’t they perfect?

Pierwszy raz robiłam sweter z takim karczkiem łączonym z rękawami i muszę powiedzieć, że jest to wygodne, ale mimo wszystko chyba wolę robić osobno rękawy i potem je wszywać. Natomiast sposób konstrukcji takiego swetra rzeczywiście jest bardzo prosty, może się kiedyś pokuszę o taki z wrabianym wzorem na karczku...

This was my first cardigan with a yoke like that and I have to say it is a convenient way to deal with the construction issues, but I think I still prefer it the other way, with the sleeves sewn in. But the basic idea of the sweater turned out to be very simple, I might try to knit another one with the yoke in colourwork one day...

Na koniec powiem jeszcze, że bardzo dobrze mi się ten sweterek nosi i jestem z niego zadowolona. Jeśli szukacie sweterka łatwego w wykonaniu, o klasycznym wyglądzie (ale bądźmy szczerzy, trochę czasochłonnego), to ten się nadaje. A włóczki zużyłam niewiele ponad 250 gramów!

My final comment is that the cardigan is really comfortable and nice to wear and I like it a lot. If you’re looking for an easy, classic (but let’s be honest, quite time-consuming) cardigan, this might be the one. And the yarn was lovely as usual – it only took about 250 gram to make the sweater!

Extreme Makeover: Dajda Edition

2010-06-15T10:46:00.000-07:00

Swego czasu pasjami oglądaliśmy Extreme Makeover: Home Edition. Wraz z amerykańskimi projektantami i rodzinami, którym budowali nowe domy, płakaliśmy rzewnymi łzami i z podziwem oglądaliśmy domy po przemianie. Dzisiaj pora na mnie. Będę przemieniającym i przemienianym jednocześnie, a przemieniać będę ni mniej ni więcej, tylko moją szafę.

Some time ago we used to watch Extreme Makeover: Home Edition passionately. Together with American designers and the families they made their homes over for we would be moved to tears and admire the made-over houses. Now it’s my turn. I’ll be the one who makes and is made over at the same time, and it will be my wardrobe that this makeover will all be about.

Wspominałam już o moich problemach z garderobą, polegających na niedoborze strojów przejściowych. Oto pierwszy krok na drodze do poprawy tej sytuacji: rozpinany sweterek. Dzięki Mistrzostwom Świata w piłce nożnej mój dzienny czas na sztrikowanie wydłużył się o dwa razy po czterdzieści pięć minut plus przerwa i minuty doliczone. Efekt jest taki, że szary sweterek jest już niemal gotowy: zostało zeszyć go pod pachami, napiąć i dobrać guziki. Wczoraj natomiast przyszła paczka z materiałem na dwa kolejne sweterki: kremowa i oliwkowa bawełna, i trochę bladożółtej. Z kremowej będzie sweterek elegancki, z oliwkowej bardziej codzienny, a z żółtej nie wiem jeszcze co.

I’ve mentioned my clothing problems before – no clothes suitable for layering up. Here’s the first step to improve the situation: a cardigan. Thanks to FIFA World Cup, my daily knitting time has extended by twice forty-five minutes plus the half-time break, and the additional time. The result, as you can see, is that the grey cardigan is almost ready: I just need to seam the underarm openings, block it and find the right buttons. And yesterday I got a packet with cotton yarn for two more cardigans – one cream and more formal, the other more casual, olive green. Plus some light yellow yarn for I don’t yet know what.

I z radością donoszę, że drogą losowania kryminał o komisarzu Drwęckim przypadł CU@5. Prześlij mi, proszę, swój adres na ahogne at wp.pl!

Jak się robi zupę z kalarepy | How to make kohlrabi soup

2010-06-08T11:44:00.001-07:00

Od pewnego czasu spędzam sporo czasu na gotowaniu zup. Zupy te są oczywiście różne, jest natomiast wśród nich taka, której być może (o zgrozo!) nie znacie, ponieważ jest to zupa typowa dla Górnego Śląska – oberiba, czyli zupa z kalarepy. A robi się ją tak:

I’ve been spending quite a lot of my time recently on making soup. Of course it’s not just one kind of soup – the Polish cuisine abounds in soup recipes, but there is one kind of soup that I make a lot and there’s high probability you’ve never had it. Kohlrabi soup is a popular traditional dish in Upper Silesia and here’s how to make it:

Po śniadaniu zarzucamy na ramię płócienną torbę i ruszamy na targ po marchewkę, pietruszkę, kawałek mięsa (Dziadek mówi: „oberiba musi być na żeberkach, Babcia zawsze robiła na żeberkach”, więc kupujemy żeberka, byle nie za tłuste – powinny mieć więcej mięsa), oraz oczywiście rzeczoną kalarepę. Kalarepy kupujemy dwie – co ważne, kupujemy głowy z liśćmi.

After breakfast we take our canvas bag and go to the market to buy some carrot, parsley, a piece of meat (Grandpa says, “kohlrabi soup must be made on ribs, Grandma always made it on ribs,” so it’s ribs we buy, only more meaty than fat), and of course we buy two whole kohlrabis: the heads with the leaves.

Podczas gdy my miło gawędzimy na targu z panią Asią, nasz brat zmywa po śniadaniu, więc kiedy przychodzimy w końcu do domu, możemy zaraz brać się do roboty. Przebieramy się w podomną sukienkę, zawiązujemy fartuch i wyciągamy nasze zakupy z torby. Dokładamy dwa małe ziemniaki (albo jednego dużego oczywiście) oraz prosimy brata, żeby, skoro i tak siedzi na dworze, przyniósł nam gałązkę lubczyku.

While we are at the market, chatting with Mrs Asia, our brother washes the dishes, so that when we’re back home, we can get down to cooking directly. We change into our at-home dress, we tie the apron around our waist and we take our shopping out of the bag. We only need two small potatoes (or a big one of course) more, and we ask our brother, as he’s outside anyway, to fetch us a spray of lovage.

Wyjmujemy garnek na zupę i wkładamy do niego opłukane żeberka oraz marchewkę pokrojoną na kawałki. Ja lubię marchewkę pokrojoną tak, jak widać na zdjęciu, ale o ile dobrze pamiętam, Babcia Krysia kroiła ją chyba w słupki. Na tym etapie zaczynamy mieć wątpliwości co do pietruszki. Konsultujemy się z niedawno kupioną „Śląską kucharką doskonałą” (która wyklucza nie tylko pietruszkę, ale także marchewkę, a za to proponuje kminek, cebulę i zasmażkę – nie, to nie taką oberibę robiła Babcia); konsultujemy się z babciną książką „Nowa kuchnia śląska” (ta z kolei obrazoburczo pomija zupę z kalarepy, a proponuje zupę-krem z kalarepki); prychamy z pogardą i zagłębiamy się w otchłanie naszej pamięci, z których wyłaniamy się pewni, że żadnej pietruszki tam nie było. Opłukujemy więc tylko gałązkę lubczyku, zalewamy wszystko wodą, solimy i stawiamy na ogniu.

We take the soup pot out and put the ribs inside. We dice the carrot (I like it most the way it’s in the photo but if I remember correctly, Grandma Krysia used to roughly julienne it). At this stage we begin to have misgivings about the parsley. We consult a couple of cooking books; the first one disregards carrot and parsley, proposing caraway and onion instead, but that’s not the way Grandma used to do it; the other disregards kohlrabi soup completely, so we in turn disregard it and turn to our memories for help. Our memories are clear on this point: no parsley, so we just wash the lovage, pour water into the pot, salt it and start to boil it.

Podczas gdy temperatura w garnku rośnie, idziemy pościelać łóżko, nastawić pralkę, a z wczorajszym wieczornym praniem wybieramy się na strych, skąd znosimy suche już wczorajsze ranne pranie. Tymczasem w garnku zaraz zacznie wrzeć, więc obieramy ziemniaki i wrzucamy, pokrojone na kawałeczki. „A gdzie kalarepa?”, zapyta ktoś. Ano tu. Trzeba teraz odciąć liście i odłożyć na chwilę na bok, a głowy obrać, opłukać i pokroić w słupki.

While the temperature in the pot is rising, we go to make our bed, turn on the washing machine, take yesterday’s evening laundry up and take yesterday’s morning laundry, already dry, down. Meanwhile the soup is about to boil, so we peel the potatoes, cut them in fairly small pieces and throw them in the pot. “Where’s the kohlrabi?” you might ask. Right here. All you need to do is cut the leaves off, peel the heads, wash them and cut into sticks.

Może się tak zdarzyć, że przy tej czynności zaskoczy nas telefon, który sprawi, że będziemy musieli w pośpiechu wyjść z domu (wyłączając uprzednio gaz pod zupą, ale zostawiając pralkę, niech sobie pierze). Może tak być i wtedy nie zrobimy zdjęcia ani pokrojonej kalarepie, ani temu, co się zaraz będzie działo z liśćmi. Ale możemy mimo to opisać to, co pod naszą nieobecność się stanie, bo widzieliśmy to już nie raz. Otóż wróci Mama i dokończy krojenia kalarepy. Ja wolę słupki, Mama woli kostkę – zaraz zobaczycie, kto miał ostatnie słowo. Pokrojoną kalarepę wrzuci Mama do ponownie gotującej się zupy, a ugotowane już mięso wyjmie. Wyjmie też lubczyk, żeby nie sprawiał kłopotów.

It might happen that at precisely this stage you’ll be surprised by a phone call which will result in your having to leave home at once (having of course shut off the gas first, leaving the washing machine as it is). This might happen, and then we wouldn’t be able to take photos of how the kohlrabi is cut or what happens later to the leaves. But we can describe what will happen while we’re away, as we’ve seen it dozens of times. What will happen is: Mom will come back home and finish dicing the kohlrabi heads. I prefer it in sticks, she prefers it in cubes – you’ll see in a moment who had the final word. Once it’s diced, she will throw it into the soup (boiling again), and take out the meat which will already be cooked. She will also take out the lovage so it doesn’t interfere.

Później Mama odetnie łodyżki liściom kalarepy, a to, co zostało, sparzy wrzątkiem, pokroi i wrzuci do zupy. Pogotuje jeszcze przez jakieś 20 minut, a na koniec doda jeszcze to ugotowane mięso, również pokrojone, i doprawi przy pomocy Maggi. Dzięki temu, kiedy wrócimy półżywi po pięciu godzinach i uciążliwej podróży autobusem, oberiba będzie już gotowa.

Then Mom will cut the stems off the kohlrabi leaves and blanche what is left, cut it and also throw into the pot. She’ll let it boil some 20 minutes more, at the end adding the cooked meat which she would also cut into smaller pieces first, and then she’ll just season it with Maggi. And so, when at last you come back home five hours later, half-dead after a rather exhausting bus journey, the soup will be ready.

Najlepszą zupę z kalarepy robiła oczywiście Babcia Krysia, czyli mama mojej Mamy. Mam pewne podejrzenia, że dodawała do niej zasmażki i to dlatego nie udaje nam się z Mamą nigdy uzyskać takiego smaku. Moja pierwsza zupa z kalarepy była nieudana, dopiero Dziadek przeanalizował sprawę i rzucił parę cennych uwag (typu wspomniane żeberka) i teraz już jest znacznie bliższa ideału.

Of course the best kohlrabi soup ever was the one my maternal Grandma Krysia made. I suspect she added roux and that’s why Mom and I are never able to emulate that taste. My first kohlrabi soup was a failure, but my Grandpa kindly helped with a few precious observations (like the one about the ribs) and now it’s much closer to the ideal.

***
A jeśli ktoś ma ochotę wylosować książkę, której akcja rozgrywa się w przedwojennych Katowicach, to ma czas do północy w piątek, żeby zostawić pod tym postem komentarz i napisać w nim, co dobrego je się w jego okolicy.

Owoce długiego weekendu | The outcome of a long weekend

2010-06-06T09:46:00.000-07:00

Popatrzcie, ile mogą zdziałać dwa słoneczne dni dla jednego sweterka. Nawet nie wiem kiedy dobrnęłam do karczku.

See how much two sunny days mean for a single sweater. I reached the yoke I don’t even know when.

Nie wygląda na trochę mały? Boję się go mierzyć, bo jeszcze się okaże, że naprawdę jest mały i trzeba będzie spruć i zrobić wszystko od początku, łącznie z tym niemożliwym ściągaczem. Nie wiem, czy moje nerwy by to wytrzymały.

Doesn’t it look a bit small? I’m afraid to try it on, it might turn out to be really too small and then I’d have to rip it all and start from the beginning, including the impossible ribbing. I just don’t think I could stand it.

Czuję się cała nagrzana słońcem i omotana wiatrem. Chodziłam dwa dni z gołymi nogami i w letnich sukienkach, i aż przypomniałam sobie, że przecież idą wakacje! Siedzenie w półcieniu i czytanie miłych książek, jeżdżenie na rowerze do lasu, podróże dalekie i bliskie, koktajl truskawkowy i czerwone porzeczki... Najwyższa pora skończyć szary sweterek i zacząć robić coś żółtego. Na razie idę pooglądać jesienno-zimowe DROPSy.

I’m feeling all warmed up by the sun and blown around by the wind. Two bare-legged and summer dressed days made me realize that holidays are coming! Sitting in the half-shade and reading nice books, riding the bike to the forest, travelling far and close, strawberry cocktail and red currants... It’s high time to finish that grey sweater and cast on for something in yellow. And now I’m off to check out the new autumn-winter DROPS collection.

Idealne | Perfect

2010-06-05T04:47:00.000-07:00

Trudno w to uwierzyć, ale zobaczcie sami: niebo nad Katowicami jest dziś idealne!

It’s hard to believe but see for yourself: the sky above Katowice is just perfect!

Zaczęłam wczoraj szyć dwie spódniczki, ale dziś utknęłam na znanym mi od dawna problemie “nadal za szeroko w talii”. Nie będę marnować tej pięknej pogody na dopasowywanie spódnic, bo nie wiadomo, kiedy znowu będziemy mieć tyle słońca. Idę się napawać!

I started sewing two skirts yesterday but today I got stuck at the familiar point of „still too wide around the waist.” I’m not going to waste this incredible weather on fitting the skirts because such a sunny day might not happen again soon. I’m off to take delight in the sunshine!

Pierwsze truskawki | First strawberries

2010-06-01T07:25:00.000-07:00

Jak to jest, że na truskawki się czeka bardziej niż na inne owoce? Wstałam dziś rano i wiedziałam, że na Dzień Dziecka muszę zrobić ciastka z truskawkami i bitą śmietaną.

How is it that you wait for strawberries more than for other fruits? I got up today and I just knew I had to make biscuits with strawberries and whipped cream to celebrate Children’s Day.

Nie było ostatnio czasu na sztrikowanie, ale jutro zapowiedzieli nam na rano trzygodzinną przerwę w dostawie prądu i zamierzam spędzić ten czas z drutami w ręce. Pogoda zwariowała całkowicie (1 czerwca mam na sobie bawełniane rajtuzy); co dzień staję przed szafą i nie mam w co się ubrać, bo wszystkie moje ubrania dzielą się na dwie kategorie: zimowe albo letnie. Na zimowe za ciepło, na letnie za zimno, i nie mam wyboru, tylko muszę sobie sprawić jeszcze ze dwa rozpinane sweterki, i parę kamizelek. Nie powiem, żeby mnie to specjalnie martwiło!

There’s been no time for knitting recently but tomorrow morning the electricity will be down for some three hours and I’m planning to spend all that time with my needles and wool. The weather has gone crazy (I’m wearing thick cotton tights on 1 June); I search my wardrobe every morning and feel I’ve got nothing to wear, as all my clothes fall in the category of either summer or winter clothing. It’s too warm for the winter ones and too cold for the summer ones, and I’ve no choice but make myself at least two cardigans and a couple of vests. Not that I really mind!

Coś miłego na sobotę | Something nice for Saturday

2010-05-29T03:13:00.000-07:00

Poszłam wczoraj na zakupy w poszukiwaniu eleganckich, wygodnych białych butów na płaskim obcasie. Te nie są może bardzo eleganckie, ale po prostu nie mogłam nie kupić takiego klasyka.

I went shopping yesterday, looking for elegant, comfortable, flat white shoes. These are not perhaps very elegant but I couldn’t resist buying such a classic thing.

Plany na dziś: poprawić eseje studentów, napisać list, wysadzić bazylię do ogródka i pomalować paznokcie na różowo. I zrobić ciasto na jutro – eksperyment, czekoladowe z mięta i bitą śmietaną. Życzę wszystkim wspaniałego weekendu!

Plans for today: correct the students’ essays, write a letter, plant basil out into the garden, and paint my nails pink. And make a cake for tomorrow – an experiment with chocolate and mint cream. Have a great weekend!

Powrót | Come back

2010-05-26T09:30:00.000-07:00

Ha! Wczoraj udało mi się dobrnąć do końca ściągacza i wreszcie mogłam się przesiąść na grubsze druty. Pogoda sami wiecie jaka, więc mimo końcówki maja rozpinany wełniany sweter jest mi nadal bardzo potrzebny, podobnie jak co najmniej dwie wąskie przejściowe spódnice – koniecznie muszę sobie coś uszyć.

Ha! I finished the monstrous ribbing yesterday and could finally switch to larger needles. The weather is still nothing special and, although it should be otherwise, I could still use a woollen cardigan and a couple of narrow skirts – got to make myself some soon.

Wszystkim Mamom życzę słońca, i dosłownie, i w przenośni. Mojej Mamie sprezentowałam dzisiaj film Julie & Julia (kto jeszcze nie widział, niech zaraz nadrabia zaległości – nie będzie żałował), na niedzielę planuję ciasto, ale jeszcze nie wiem jakie.

Czy znacie już na Pinterest? Też polecam, chociaż bezwstydnie uzależnia i zdaje się nigdy nie kończyć.

Have you visited Pinterest yet? It’s utterly addictive but wonderful at the same time, and it doesn’t seem to end.

Długi deszczowy tydzień | A long rainy week

2010-05-15T01:35:00.000-07:00

To był długi, deszczowy i trudny tydzień. Terapeutycznie sztrikuję monotonne gładkie oczka prawe i to mnie uspokaja – mam już jeden rękaw i zdecydowałam, że jednak pruję ten za szeroki ściągacz.

It’s been a long, rainy and difficult week. I’m finding the monotony of the stocking stitch therapeutically calming – one sleeve is ready and I’ve made up my mind to rip the monstrous ribbing after all.

Zamiast zdjęć dokumentujących postęp w pracy pokażę Wam coś, co odkryłam w środę, kiedy burza przetrzymała mnie przez pół godziny w księgarni w centrum miasta. Wśród przecenionych książek znalazłam album szwedzkiego artysty Carla Larssona i zachwyciłam się jego akwarelami.

Instead of progress pictures I’ll share something I discovered on Wednesday, when a storm kept me for half an hour in a bookshop in the city centre. Among the books on sale I found an album of a Swedish artist Carl Larsson, whose watercolours are utterly charming.

Na koniec mam tylko prośbę do wszystkich, którzy tu zaglądają: pomódlcie się za małego Franusia i jego rodziców.

Finally, I’ve something to ask of you: if you could pray for baby Franciszek and his parents.

Coś miłego na czwartek | Something nice for Thursday

2010-05-06T11:54:00.000-07:00

W chłodny, mokry, szary dzień nie ma nic lepszego niż drożdżowe rogaliki z powidłami śliwkowymi.

On a cold, wet, grey day there’s nothing better than yeast dough croissants with plum jam.

Zaczynam podejrzewać, że szary sweterek okaże się lekko za szeroki. Czy mam dość hartu ducha, żeby spruć to, co już zrobiłam (w tym niekończący się ściągacz) i zacząć jeszcze raz?
Okaże się w następnym odcinku.

I’m beginning to suspect the grey cardigan might be a bit too big. Am I strong enough to frog what I’ve already made (including the neverending ribbing) and start from the beginning again?
Stay with us for the next episode.

Błogie lenistwo | Lazy day

2010-05-01T01:51:00.000-07:00

Bardzo lubię polski zwyczaj zaczynania miesiąca maja lenistwem. Wczoraj było gorąco i słonecznie, jeździłam na rowerze do miasta (40 minut w jedną stronę – nie tak źle, biorąc pod uwagę zjawisko czerwonych świateł i faktu, że pół drogi prowadzi pod górę), wyżywałam się cukierniczo, bawiłam się w Joannę Stirling, tnąc pnącą różę, oraz wypróbowywałam nakładki makro na obiektyw.

In Poland, May begins with at least three days off, with the May Day being a holiday, and 3 May a national and religious holiday. I love this lazy beginning. Yesterday it was hot and sunny, I rode my bike to the city (40 minutes one way – not quite so bad, considering the adverse red lights and half the way being uphill), I baked, played Valancy Stirling by cutting the rambling rose, and played around with the removable macro lens.

Natomiast dzisiaj jest chłodno i mokro, pada piękny drobny deszcz, i jest to idealna pogoda na nicnierobienie. Kubek herbaty, ciastko z rabarbarem (wiem, jestem na diecie), druty z niekończącym się szarym ściągaczem albo Ania na uniwersytecie, albo Błękitny zamek właśnie. I Lato Muminków do posłuchania. Nie róbmy dzisiaj nic.

But today it’s cool and wet, and rainy, and the weather is just perfect for doing nothing. A mug of tea, a rhubarb financier (I’m on a diet, I know), the neverending ribbing on my needles, or Anne of the Island, or The Blue Castle. Let’s do nothing today.

Co do ściągacza, to już mi został tylko centymetr, a z czterystu oczek zrobiło się już około 250, ale jest to przyjemność, która trwa i trwa. Będzie lepiej, jak przejdę na rozmiar większe druty, już niedługo. A ciastka z rabarbarem i sorbet są rewelacyjne!

As for the ribbing, actually there’s about a centimeter more to go, and instead of four hundred stitches I’ve now got some 250, but it feels like I’ll be knitting it until the end of time. The situation should improve once I change the needles one size up. And the rhubarb financiers and the sherbet are exquisite!

Coś miłego na wtorek | Something nice for Tuesday

2010-04-27T03:59:00.000-07:00

Zielone rajstopy, żółte tulipany i ta piosenka.

Green tights, yellow tulips and this song.

Skromne początki Desperacji | Humble beginnings of Desperation

2010-04-23T01:47:00.000-07:00

To może na początek skromne początki wiosny?

How about humble beginnings of spring for a start?

Wiosna wiosną, ale temperatura, zwłaszcza poranna, utrzymuje się uparcie w granicach raczej wczesnowiosennych niż kwietniowych. W środę spędziłam dwadzieścia trudnych minut oczekując na spóźniony autobus, za namową Mamy ubrana w lekką kurtkę, niewystarczająco ciepłą sukienkę, bez beretu i rękawiczek, a za to w pożyczonym swetrze. Lodowaty wiatr przewiewał mnie na wskroś, a ja marznąc myślałam tylko o tym, co mam w torbie i co z tego zrobię. Były to trzy kłębki szarej wełnianej włóczki Kashmir, które na skutek desperacji w sposób nagły kupiłam po drodze z jednego przystanku na drugi, bo marznąc na poprzednim przystanku przeanalizowałam w myślach moją garderobę i nie znalazłam w niej ani jednego uniwersalnego sweterka. To się wkrótce zmieni, bo rzeczony Kashmir zamierzam przerobić w to.

Spring may well be here but the temperatures, especially in the morning, are decidedly unlike late April. On Wednesday, I spent twenty unpleasant minutes waiting for a delayed bus and wearing only a light jacket, a not warm enough skirt, no beret or gloves, with a sweater I borrowed from my sister being the only thing that kept me from freezing to death. The cold wind was blowing right through me, and as I was sitting there, I kept concentrating on the thing I had in my bag: three skeins of the gray woollen yarn Kashmir that I’d bought on my way from the previous bus stop. It was a desperate and impulsive purchase, the result of having, earlier that day, analysed my wardrobe and finding nothing there that would resemble a versatile cardigan. Which is shortly going to change, as I’m making the Kashmir into this.

Tylko najpierw muszę nabrać 416 oczek.

I just need to cast on those 416 stitches.

A jeśli macie ochotę na ładny zielony szal, to zajrzyjcie do Holly Marie!

And if you’d like to win a pretty green shawl, go and visit Holly Marie’s blog!

Arabela

2010-04-16T06:34:00.000-07:00

Sporą część moich wspomnień z dzieciństwa stanowią filmy albo fragmenty filmów, które oglądaliśmy jako dzieci. Jednym z moich ulubionych był czechosłowacki film Arabela. Niewiele z niego pamiętam – był tam brodaty król, kruk, jakiś czarodziej, no i była Arabela. Arabela miała czarodziejski pierścień. Kiedy okręcał go wokół palca, przenosił ją w inne miejsce. Czy jakoś tak.

A considerable part of my childhood memories are films or fragments of films that we saw as children. One of my favourites was a Czechoslovakian film called Arabela. I don’t remember much – there was a bearded king, a raven, some wizard, and there was Arabela. Arabela had a magical ring. When she turned it around her finger, it transported her to some other place. Or something like that.

Model | Pattern: z głowy | improvised
Włóczka | Yarn: Hayfield Pure Wool

Jak już pisałam, chusta była robiona w dwóch etapach: najpierw trójkąt z gładkich prawych (jeden motek), a potem koronkowe obramowanie (drugi motek). Jestem dumna z siebie, że tak to wymyśliłam.

As I wrote before, the shawl was knitted in two parts: the triangle in stocking stitch first (one skein), and the lace border second (another skein). I’m proud of myself to have thought of that.

Bardzo łatwo i przyjemnie mi się sztrikowało Arabelę, więc mimo chwilowej poprawy pogody (jakby na przekór chmurze popiołów wulkanicznych) zamierzam ją trochę ponosić, tym bardziej, że strasznie mi się podoba jej kolor, zwłaszcza w zestawieniu z białym.

The shawl was nice and easy to knit and even though the weather seems to be improving (despite that volcanic ash cloud), I’m planning on wearing it a lot, even more so as I love the colour, especially paired with white.

Życzę wszystkim słonecznego weekendu!

Have a sunny weekend everyone!

Terapia kolorami | Colour therapy

2010-04-13T02:59:00.000-07:00

Od tygodnia jestem na diecie, która ma mi pomóc na moje problemy ze skórą. Tuż przed Wielkanocą poszłam do dietetyczki, która ułożyła mi jadłospis na każdy dzień – lekki posiłek co dwie albo trzy godziny i koniec z cukrem i czekoladą (!). Na początku miałam wrażenie, że właściwie jem tak, jak do tej pory, ale z upływem czasu zaczęło do mnie docierać, ile ja naprawdę jadłam, pod względem ilościowym i energetycznym. Stosowanie diety sprawiło, że nagle zyskałam kontrolę nad tym, co jem. A dziś przy śniadaniu zdałam sobie dodatkowo sprawę, że duża część tej diety to niemal terapia kolorami – zielony jak sałata, ogórek, cukinia i szpinak, czerwony jak pomidor i papryka, biały jak mleko, jogurt, ser i maślanka. Strasznie mi się to podoba.

Today it’s been a week since I’ve started a diet for my skin problems. Just before Easter I went to see a nutritionist and she prepared a special diet for me to follow – a light meal every two or four hours and no sugar or chocolate (!). At the beginning I had the impression I wasn’t really eating differently than I did before, but as the days passed I started to see how much I had actually eaten, in terms of quantities and of calories as well. Now that I’m following the diet for every day, I have suddenly gained control over what I’m eating. And today at breakfast I’ve realised that what I like in this diet is that it’s turned out very much something of a colour therapy, with the greenness of salad, cucumbers, zucchini and spinach, the redness of tomatoes and peppers, the whiteness of milk, yoghurt, cheese and buttermilk. I’m enjoying it tremendously.

Jeśli chodzi o sztrikowanie, to już prawie kończę trójkątną chustę z czerwonej włóczki przywiezionej z Brukseli – zdawało mi się, że mam jeden motek, a okazało się, że przywiozłam dwa. Zachwyca mnie jej amarantowy kolor, którego aparat uparcie nie chce oddać jak należy. Oczywiście na początku sztrikowania pojawił się odwieczny problem („a jak mi nie starczy włóczki?”), ale poradziłam sobie z nim w sposób, z którego jestem dumna: zaczęłam trójkąt o rogu i poszerzałam w kierunku przeciwległego boku. Tym sposobem zrobiłam dokładnie tyle, na ile starczyło włóczki, a potem nabrałam oczek na brzegach i teraz robię koronkowe obramowanie. Pogoda wciąż skłania do noszenia odzieży warstwami, więc są szanse, że jeszcze ponoszę chustę tej wiosny!

An update on my knitting: I’m nearly finishing a triangular shawl. The yarn is the red one I bought in Brussels – I’d thought there was only one skein, but apparently I brought two. I love the colour, which is an amaranth red that somehow seems exceptionally difficult to be caught in photos. Of course there was the usual problem (“what if I run out of yarn?”) which I solved in a way I’m so far very proud of – I started knitting the triangle from the corner out to the edge and knit until the first skein finished, and then I picked up stitches along the side edges for a lace edging. The weather is still for layering, so there are high chances I’ll yet get to wear the shawl this spring!

. . .

2010-04-10T07:46:00.000-07:00

Planowałam napisać wesoły, kolorowy wpis o wiosennych kwiatkach w naszym ogrodzie i o mojej nowej czerwonej robótce.
Ale rano włączyłam radio i usłyszałam o katastrofie w Smoleńsku, o śmierci Prezydenta i tylu innych osób. Senator Krystyna Bochenek mieszkała dwa domy ode mnie. Jestem głęboko wstrząśnięta.

Niech spoczywają w spokoju.

I had planned to write a cheerful, colourful post about the spring flowers in our garden and my new red knitting project.
Instead I turned the radio on in the morning only to learn about the tragedy in Smolensk. We lost the President and so many important people. Among those who were killed is the senator Krystyna Bochenek, who lived two houses away from me. I am deeply shocked.

May they rest in peace.

Róże | Roses

2010-03-28T08:05:00.000-07:00

Miałam bardzo zajęty tydzień, a do tego nieprzewidzianą przerwę w sztrikowaniu. Czesanka przyszła, i to czerwona, ale okazało się, że ma zupełnie inny odcień – jest za ciemna. Zatem sztrikowanie zostało odłożone do czasu, aż dostanę właściwy odcień. Ale zamówiłam sobie też filc – czerwony i zielony i różowy i oliwkowy, i zrobiłam sobie coś, o czym marzyłam od dawna.

I’ve had a busy week and also an unforeseen knitting pause. The roving came, and it was red, but the red was of course not the right shade. It was too dark. Consequently the knitting was postponed until I get the right shade of red. But I also ordered some felt – red and green and pink and olive green, and I made something I’ve long been dreaming of.

Zamierzam w Wielkim Tygodniu ograniczyć komputer do minimum (i całkowicie go porzucić na czas Triduum), więc tu też będzie cicho aż do Świąt. Nie znaczy to oczywiście, że nie będę nic robić – zaczęłam szal z czerwonej brukselskiej włóczki, więc za tydzień pewnie już będzie co pokazać.

I want to limit the computer to the minimum in the Holy Week (and totally neglect it during the Triduum), so I won’t be posting again until after Easter. Which doesn’t mean I won’t be knitting – I’ve cast on for a shawl from the red yarn I brought from Brussels and there might be something to show in a week’s time.

Życzę Wam wszystkim dobrych Świąt Wielkanocnych!

I’m wishing you all a good Easter!

Goście | Visitors

2010-03-20T04:37:00.000-07:00

Pszczoły się obudziły!

The bees are up!

W połowie | Halfway

2010-03-18T05:07:00.000-07:00

Co to jest? Czerwony sweterek bez jednego rękawa, włóczka skończyła się równo z pierwszym. A kiedy pojawi się ten rękaw? Nie wiadomo; zamówiłam dziś czesankę, ale trzeba ją będzie jeszcze uprząść, więc pewnie trochę potrwają te i tak już długie zaręczyny.

What is this? A red cardigan, complete but for one sleeve. I ran out of wool exactly as I finished the other one. So now what? I’ve ordered more roving, and then I’ll have to spin it so this long engagement might get even longer.

Nie napiszę tym razem ani słowa o pogodzie, mimo iż dziś jest jakby trochę lepiej. Na poprawę humoru kupiłam sobie wczoraj coś ślicznie kolorowego.

Not a word about the weather today, although it looks like it’s getting a little better. I’ve bought something lovely and colourful to cheer me up.

Tort | Birthday cake

2010-03-14T08:53:00.000-07:00

Patrzcie: tort się udał.

Look: the cake came out fine.

Najbardziej mnie w nim cieszy czerwona róża z marcepanu.

What I like most here is the marzipan rose.

Życzę wszystkim udanego i słonecznego tygodnia!

Have a great and sunny week everyone!

Przypadkowe sprawy | Random things

2010-03-11T04:18:00.000-08:00

Pamiętacie paskudne skarpetki? Pozbyłam się wczoraj włóczki, która mi została, a w zamian dostałam mnóstwo czegoś takiego:

Remember my ugly socks? I got rid of the remaining yarn yesterday and got a heap of this instead:

Skład nieznany, na banderoli jest tylko nazwa firmy: Alwo. Włóczka jest gruba i ma piękny kolor – perłowy krem, z bardzo delikatną sugestią brzoskwini. Jeszcze nie wiem, co z niej zrobię, więc chętnie posłucham Waszych pomysłów.

The label only gives the name of the company: Alwo. The yarn is thick and in a lovely pearl cream colour, with a slight hint of peach. No idea what I will knit it into yet; I’d love to hear your ideas.

I jeszcze Wam powiem, że byłam dzisiaj w piekarni! Mama ma w sobotę urodziny i wymyśliłam (znowu), że upiekę jej tort makowy (bo już kiedyś piekłam, ale wybitnie się nie udał), więc kupiłam dziś mak i poszłam do piekarni go zemleć. Było tam ciepło, na stołach pełno mąki, na półkach pełno chlebów, a panowie piekarze turlali bułki. Chętnie tam wrócę.

And I’ve been in a bakery today! It’s my Mom’s birthday on Saturday and I’ve had this (recycled) idea of making her a poppy seed cake (because I made it once and it went oh so bad), so I bought the seeds and went to the bakery to have them ground. The bakery was warm, the tables were covered with flour, the shelves were covered with bread loaves, and the baking gentlemen were rolling buns. I’ll be glad to go back there any time.

Kiełkowanie | Sprouting

2010-03-09T04:43:00.000-08:00

Za oknem sezon wełniany trwa. Chodzę w zimowej sukience, wełnianych skarpetkach, ciepłych rajtuzach, zimowym płaszczu i zimowej czapce i czekam, tak jak wszyscy ludzie i ptacy, aż będzie można zrzucić z siebie ten nadmiar warstw i zamienić biały z szarym, czerwonym i czarnym na biały z pistacjowym, pudrowym różem albo bladym żółtym.

Outside it’s still the wool season. I keep wearing my winter dress, woollen socks, thick tights, winter coat and winter hat and together with all the other people and birds I’m waiting for the moment to let go all those layers and exchange white with grey, red and black for white with pistachio green, powder pink and mellow yellow.

Czerwony sweterek rośnie – numer z niewidocznym połączeniem udał się doskonale.

The red cardigan is growing – the crochet cast-on did its job perfectly well.

A póki siedzę w domu i słońce grzeje mnie przez szybę, mogę sobie udawać, że już jest wiosna.

And as long as I’m at home, with the sun shining at me through the windows, I can pretend to myself spring is already here.

Gdybym była | If I were

2010-03-04T02:25:00.000-08:00

Urocza rzecz – znalazłam ją tu, idąc stąd, a pochodzi stąd - dzięki za świetny pomysł!

A charming thing – I found it here, where I arrived from here, and it is originally from here - thank you for this lovely idea!

Gdybym była miesiącem, byłabym wrześniem
Gdybym była dniem, byłabym niedzielą
Gdybym była porą dnia, byłabym porankiem
Gdybym była planetą, byłabym Ziemią

Gdybym była stworzeniem morskim, byłabym małą srebrną rybką
Gdybym była kierunkiem, byłabym północą
Gdybym była meblem, byłabym jasnozieloną sofą
Gdybym była płynem, byłabym herbatą jaśminową
Gdybym była kamieniem szlachetnym, byłabym kryształem górskim
Gdybym była drzewem, byłabym bukiem

Gdybym była narzędziem, byłabym nożyczkami
Gdybym była kwiatem, byłabym białą frezją
Gdybym była elementem pogody, byłabym chmurami na wietrze
Gdybym była instrumentem muzycznym, byłabym fortepianem
Gdybym była kolorem, byłabym zielenią/bielą/czerwienią
Gdybym była uczuciem, byłabym spokojem

Gdybym była owocem, byłabym dojrzałą śliwką
Gdybym była dźwiękiem, byłabym kroplami deszczu kapiącymi na liście
Gdybym była żywiołem, byłabym powietrzem
Gdybym była samochodem, byłabym niezawodna
Gdybym była jedzeniem, byłabym sosem pomidorowym
Gdybym była miejscem, leżałabym nad morzem
Gdybym była materiałem, byłabym białym płótnem bawełnianym
Gdybym była smakiem, byłabym słodka
Gdybym była zapachem, pachniałabym werbeną

Gdybym była częścią ciała, byłabym dłonią
Gdybym była wyrazem twarzy, byłabym ironicznym uśmiechem
Gdybym była piosenką, byłabym melodyjna
Gdybym była ptakiem, byłabym gęsią (i nikt chyba nie jest zaskoczony)
Gdybym była podarunkiem, byłabym artystycznie zapakowana
Gdybym była ulicą, byłabym kręta
Gdybym była miastem, byłabym stara

Gdybym była drzwiami, byłabym drzwiami ogrodowymi pomalowanymi na biało
Gdybym była parą butów, byłabym baletkami na płaskim obcasie

A Wy?

If I were a month I’d be September
If I were a day I’d be Sunday
If I were a time of day I’d be morning
If I were a planet I’d be Earth

If I were a sea animal I’d be a small silver fish
If I were a direction I’d be North
If I were a piece of furniture I’d be a light green sofa
If I were a liquid I’d be jasmine tea
If I were a gem stone I’d be a rock crystal
If I were a tree I’d be a beech

If I were a tool I’d be scissors
If I were a flower I’d be a white freesia
If I were an element of weather I’d be clouds in a wind
If I were a musical instrument I’d be a grand piano
If I were a colour I'd be green/white/red
If I were an emotion I’d be tranquillity

If I were a fruit I’d be a ripe plum
If I were a sound I’d be raindrops falling on leaves
If I were an element I'd be air
If I were a car I’d be reliable
If I were a food I’d be tomato sauce
If I were a place I’d be by the sea
If I were a material I'd be white cotton
If I were a taste I’d be sweet
If I were a scent I’d be the scent of verbena

If I were a body part I’d be a hand
If I were a facial expression I'd be an ironic smile
If I were a song I’d be melodious
If I were a bird I'd be a goose (no surprise here)
If I were a gift I'd be artistically wrapped
If I were a street I'd be winding
If I were a city I'd be old

If I were a door I'd be a garden door painted white
If I were a pair of shoes I’d be flat pumps

And what would you be?

Dobry początek | A good beginning

2010-03-02T03:05:00.000-08:00

Jak się okazuje, wełniane skarpetki przydają się niezależnie od pogody – od niedzieli mam katar sienny (coś okropnego, puchnie mi wszystko od nosa po język) i prawdopodobnie z tego powodu jest mi znowu zimno w stopy. Szare skarpetki są genialne, a noszę je raz na lewej, raz na prawej tronie.

It seems woollen socks are a useful thing independently of the weather – I’ve been suffering from hay fever since Sunday (it’s terrible, I’m all swollen from the nose to the tongue) and probably because of that my feet are cold again. The grey socks are great, and I’m wearing them on the right and wrong side interchangeably.

Jeszcze trochę i skończę prawy przód czerwonego sweterka. Sposób konstrukcji tego ubioru powala mnie za każdym razem, kiedy na to patrzę. Ale zdążyłam już wprowadzić własną poprawkę: zamiast ryzykować brzydki gruby szew na samym środku tyłu, zastosowałam nabieranie oczek z łańcuszka i tym sposobem powinno się udać bezboleśnie wyprowadzić lewy przód z prawego przodu. Jeszcze jakieś 10 cm prawego przodu i zobaczymy.

The right front of my red cardigan is almost done. The way it’s constructed is a continual wonder to me, but I’ve already managed to introduce an improvement: instead of risking a nasty stitch at the middle of the back, I’ve used crochet cast-on so that I can begin the left front where the right front begins. Just some 10 cm more and we’ll see.

***

A w środku nocy obudził mnie księżyc w pełni; przesłonięty chmurami i mrugający przez gałązki wyglądał jak w Gwiezdnym pyle Neila Gaimana. Mam nadzieję, że Wasz marzec zaczął się równie miło jak mój!

And I was woken up in the middle of the night by the full moon; it shined from behind the clouds and glimmered through twigs and generally looked like in Neil Gaiman’s Stardust. I hope your March began as nicely as mine!

Spódnica | The skirt

2010-02-28T09:47:00.000-08:00

Beatrix Potter? Anne Shirley?

Nie, to tylko ja i moja nowa spódnica.

No, that’s just me in my new skirt.

Kalajoki

2010-02-26T03:09:00.000-08:00

Eksperyment z noszeniem ze sobą powstającej skarpetki i sztrikowaniem jej w kawiarniach i innych miejscach publicznych dowiódł, że nie nadaję się do czegoś takiego. Nie umiem się w ogóle skupić na tym, co robię, a na dodatek jak tu publicznie zdejmować but i sprawdzać, czy skarpetka jest już wystarczająco długa?

I carried the sock in-the-making with me and tried knitting it in cafés and other public places. The experiment showed that this is not something for me. I just couldn’t concentrate on the pattern, and also – how do you try on your socks for length in public?

Tak je nosiłam ze sobą i nosiłam, aż przyszło ocieplenie i właściwie przestałam odczuwać potrzebę założenia ich, więc wczoraj siadłam i dokończyłam obie w błyskawicznym tempie.

So I just kept carrying them with me until the weather got warmer and I no longer really needed them, and yesterday I sat down and finished both the socks very quickly.

Model Pattern: Kalajoki Socks
Włóczka Yarn: Esslinger Wolle Fortissima

Model jest moim zdaniem piękny. Niby prosta rzecz: tu dodawać, tam odejmować, a jakie to efektowne. Zrobiłam skarpetki prawie dokładnie według opisu, tylko trochę zwęziłam. Po drodze zdarzyło mi się prawą skarpetkę pruć chyba dwa, a może nawet trzy razy, ostatni jak już była prawie gotowa. Było warto – na Zosię są trochę za długie, ale na mnie pasują w sam raz. I muszę powiedzieć, że najbardziej mi się podobają na lewej stronie!

I think the pattern is beautiful. A simple thing: adding and reducing stitches, but it looks so nice. I followed the pattern and only made the socks a bit tighter. Knitting the right socks involved frogging about two, or maybe even three times, the last time when it was nearly done. It was worth it – they’re too long for Zosia but just perfect for me. And I have to say I like the socks most inside out!

Życzę wszystkim udanego weekendu, niech nam świeci słońce i wieje wiosenny wietrzyk!

Have a great weekend everybody, full of sunshine and the spring breeze!

Powierzchnie | Textures

2010-02-18T02:54:00.000-08:00

Od lewej: tył czerwonego sweterka, więcej niż pół szarej skarpetki, ścinek kraciastej wełny na długą spódnicę retro, z szerokim paskiem w talii, na podszewce z falbaną z tafty.

Left to right: the back part of the red cardigan, more than a half of a grey sock, a piece of the woollen checked cloth for a long vintage skirt, with a wide waistband and a taffeta ruffle on the lining.

Sweterek porzuciłam chwilowo na rzecz nowych skarpetek (które tym razem mają piękny szary kolor), bo skarpetek mam ciągły niedobór. Model (link do Ravelry) znalazłam całkiem przypadkiem i jestem nim zachwycona. A spódnica już częściowo skrojona, może jutro ruszę dalej z szyciem.

I’ve been neglecting the cardigan recently and knitting a new pair of socks instead (this time they’re in a lovely grey colour), I still feel I haven’t got enough warm socks. I came across this pattern (Rav link) incidentally and I’m loving it. The skirt is already partly cut out, I might get back to sewing it tomorrow.

Coś miłego na niedzielę | Something nice for Sunday

2010-02-13T10:49:00.000-08:00

Chodzą słuchy, że zima jeszcze potrwa. Cieszmy się z tego. Palmy świeczki, nośmy miłe ciepłe ubrania, spacerujmy po śniegu, sztrikujmy wełniane skarpetki i czerwone sweterki (szczegóły wkrótce). I pieczmy kruche ciasteczka z lawendą.

They say winter is here to stay. I think we should celebrate it – burn candles, wear nice warm clothes, go for snowy walks, knit woollen socks and red cardigans (details soon). And bake shortbread lavender biscuits.

Życzę Wam miłej niedzieli!

Have a nice Sunday everyone!

Dwie wieże | The Two Towers

2010-02-06T04:05:00.000-08:00

Puszczali wczoraj w tvn i nie mogłam się oprzeć, zresztą powiedzmy sobie szczerze: kto z nas może? Mimo wszystkich powtórek tą część widziałam chyba najmniej razy, oglądałam więc z czystym sumieniem, jednocześnie kończąc skarpetki. Pamiętam, że reakcje po premierze były raczej negatywne: że film ponury, że znacznie gorszy od pierwszej części. No to patrzcie na moje dwie wieże.

The Two Towers were on TV yesterday and I just couldn’t help myself – but frankly, can you? Somehow I’ve seen this part the least times out of all the three so I watched it with a clear conscience, at the same time finishing my socks. I remember the reactions after the movie opened: that it’s too gloomy, much worse than the first part. Take a look at my two towers then.

Model Pattern: Primavera
Włóczka Yarn: Schoeller Esslinger Fortissima

Analogie są oczywiste, bo te skarpetki tak tchną brzydotą i beznadzieją, że aż boli. Nie jest to wina modelu, bo ten jest ładny i do tego bardzo prosty (coś idealnego na pierwszy raz). Po prostu nie mogę się przekonać do tej włóczki i już. Zupełnie jak tolkienowskie dwie wieże – powstały jako coś dobrego, a potem zostały zagarnięte przez zło. Strasznie mnie bawi ta analogia, a jeszcze więcej zabawy miałam przy ustawianiu scenografii do zdjęcia – umówmy się, że to ruiny Osgiliath.

The analogy is obvious, these socks are a painful epitome of ugliness and hopelessness. It’s not the fault of the pattern which is a nice and very easy one (perfect for a first-time sock knitter). I just can’t force myself to like the colour of this yarn, that’s it. Just like Tolkien’s two towers – built as something good only to be seized by evil. I find this analogy very funny and I had a great time arranging the set for the photo – let’s say it’s the ruins of Osgiliath.

I wiecie co? Mam jeszcze 1,5 motka tej włóczki. Aaaaaa!

And you know what? There's still 1,5 skein of this yarn left! Aaaaaa!

Wystarczy | Enough

2010-02-02T03:02:00.000-08:00

Za oknem nadal zima, ale na oknie zrobiłam sobie już trochę wiosny.

It’s still winter outside but I’ve made myself a bit of spring in the window.

Zaczął się luty, więc już niedługo – a potem rower, lekkie sukienki i gołe nogi.

It’s February already, we’re closer to spring every day – to bikes, spring dresses and bare legs.

Odwilż | Thaw

2010-01-29T09:28:00.000-08:00

Na zewnątrz odwilż, a mnie okropnie boli gardło i nawet na chwilę nie wyszłam dziś z domu. Piję tylko herbatę, jem czosnek i pastylki szałwiowe, i czekam aż mi przejdzie. W wolnych chwilach robię skarpetki z brązowej włóczki, do której osobliwego koloru bardzo staram się przekonać. Za to skarpetki nazywają się pięknie: Primavera.

Despite the temporary thaw outside, I’ve spent the whole day indoors suffering from a sore throat, drinking tea, eating garlic and sage drops, waiting for my throat to get better. I’ve cast on for socks from the brown sock yarn – the colour is rather peculiar and I’m trying my best to like it. The name of the socks is lovely though: Primavera.

Czerwony sweterek ma się dobrze. Zrobiłam już tył, a jak zrozumiem opis wykonania, to wezmę się za pasy z warkoczami. Mam niejasne przeczucie, że robienie tego swetra może trochę potrwać i nie jestem pewna, czy nie braknie mi włóczki – dlatego też na zapas nazwałam sobie ten projekt Długie narzeczeństwo, na cześć pewnego zjawiska w społeczeństwie wiktoriańskim.

The red cardigan is fine. The back is ready and I’ll start the cable bands as soon as I can understand the instructions. I’ve got this feeling it might take some time to knit this cardigan, and I’m not sure I’ve got enough yarn, so I‘ve called this project The Long Engagement, with a reference to a certain Victorian social phenomenon.

A w ramach nieustającej zimy nabrałam obsesji sztucznych kwiatków. Takich jak tu albo jak tu.

Because of all this winter I’ve been mildly obsessed with artificial flowers. Like these or these.

Krótko | Short

2010-01-25T04:25:00.000-08:00

Po zrobieniu próbki los padł na szary sweterek.

The swatching determined the grey sweater as the right choice.

A dziś przyszła zamówiona wełna skarpetkowa. (Szara, brązowa i pomarańczowa, co myślałam, że jest czerwona, ech...)

My sock wool came today. (Grey, brown and orange that I thought was red, well...)

Też macie tak zimno?

Is it also so cold where you are?

Miłe rzeczy | Nice things

2010-01-22T06:25:00.000-08:00

Zróbmy sobie dzisiaj dzień miłych rzeczy. Nieważne, że jest wyjątkowo zimno i wieje wiatr, i że po powrocie z miasta siedzę w spodniach z polaru i dwóch swetrach i wcale nie jest mi ciepło. Nieważne.

Let’s have a “nice things” day today, shall we? Let’s forget it’s really cold outside and the wind is blowing hard, and that after my visit to the city even two sweaters and polar fleece trousers won’t make me warm enough. Let’s forget all that.

Miłe jest to, że moje hiacynty wypuszczają już pędy z pąkami i jeszcze trochę je przetrzymam w piwnicy, a potem postawię na parapecie w pokoju i zrobię sobie trochę wiosny. Miłe jest to, że idę jutro z moimi siostrami do kina i będziemy się świetnie bawić. Miłe jest to, że w miłej włoskiej kawiarni w Katowicach można wypić kawę w komplecie z panettone – na pewno pójdę w przyszłym tygodniu. Pełen miłych rzeczy jest blog, który znalazłam dzisiaj przypadkiem.

It’s a nice thing to see my hyacinths sprout; I’ll keep them in the cellar a bit more and then put them in the window to have a bit of spring. It’s a nice thing to go to the cinema with my sisters tomorrow; we’ll have a lot of fun. It’s a nice thing to be able to have a cup of coffee and panettone in a nice Italian café, perhaps next week. It’s nice to come across a blog full of nice things.

No i miłe jest to, że mam prawie 500g grubej czerwonej wełnianej włóczki, którą zrobiłam sama. Metodą prób i błędów nauczyłam się „jak to się robi” i na pewno nie poprzestanę na tej czerwoności, bo za bardzo mi się to podoba. Przede mną sprawdzian wartości tej włóczki, czyli sweter. Marzy mi się taki z szalowym kołnierzem i półokrągłym wykończeniem. Do tego włóczka ma charakter dość rustykalny i co prawda nie zrobiłam jeszcze żadnej próbki, ale na moje oko dobrze by wyglądała z jakimiś nieskomplikowanymi warkoczami. Znalazłam na razie takie oto dwie inspiracje – szary ma jakieś ewidentne problemy z kołnierzem, ale to jest jakoś do rozwiązania; gorzej, że przy włóczce innej grubości mogą się porobić straszne rzeczy z proporcjami i wtedy nic nie będzie pasowało. Za to fioletowy jest z grubszej włóczki i ma półokrągły efekt uzyskany sposobem mniej ryzykownym; tylko z drugiej strony wygląda to mniej ciekawie niż taśma z warkoczami...

And it’s nice to have nearly 500g of thick red woollen yarn that I spun myself. I made some mistakes on the way but I learnt how to spin and I will surely not give it up too quickly – it’s such fun! What’s ahead of me is a test of whether this yarn is any good – a sweater. I’m thinking shawl collar and semicircular fronts. I haven’t made any swatches yet but the yarn has a pretty rustic look and would probably work well in simple cables. So far I’ve found two sources of inspiration – the grey one’s got some obvious problems with the collar but they can be easily solved; I’m only worried a mismatched yarn would ruin the proportions and that would be a tragedy. The violet one is made of thicker yarn and the semicircle effect is achieved in a much simpler way; but then, it looks much less interesting than a cabled band...

(Zdjęcia włóczki na drzewie mocno inspirowane tym z kolei blogiem. Kosy nie były zadowolone.)

(Pictures of yarn on a tree heavily inspired by this blog. The blackbirds disapproved.)

100

2010-01-19T04:57:00.000-08:00

Kosów może nie jest aż tylu (najwięcej naliczyłam 20), ale za to zlatują się tu chyba z całej dzielnicy. 100 - tyle postów napisałam już w tym blogu. Właściwie powinnam urządzić jakąś rozdawajkę z tej okazji, ale chwilowo nie przychodzi mi do głowy nic, co mogłabym rozdać, więc poczekam z tym, aż się nadarzy coś ciekawego. Na razie chcę podziękować wszystkim, którzy tu zaglądają – bardzo mi miło Was tu gościć!

The blackbirds in the garden are not yet so numerous (I counted 20) but it looks like they’re coming here from all the neighbourhood. 100 – it’s the number of posts I’ve written in this blog. I should probably hold a giveaway to celebrate this but I can’t think of anything I could actually give away so I’ll wait for a good idea. I just wish to thank everyone who comes to this place – it’s very nice to have you here!

Od wczoraj wszystkim opowiadam, że mentalnie jestem w Paryżu. W przestronnym, jasnym mieszkaniu niedaleko Wieży Eiffla piję na śniadanie café au lait i jem croissants au chocolat. Oczywiście jestem nienagannie ubrana i umalowana. A do pracy chodzę w szpilkach.

Since yesterday I’ve been telling everyone I’m mentally in Paris. In a spacious, sunlit apartment I’m having café au lait and croissants au chocolat for breakfast. Of course I’m impeccably dressed and I’m wearing an equally impeccable make-up. And I wear stilettos to work.

Tęsknię już za wiosną, wiatrem, liśćmi i słońcem, i to stąd takie paryskie pomysły. Póki co jednak sypie śnieg, a ja mam w planach długą wełnianą spódnicę, ciepły rozpinany sweterek z własnoręcznie uprzędzionej włóczki, i może białą wełnianą sukienkę...

I just miss the spring, the warm breeze, leaves and sunlight, and that’s where the Paris dreams come from. But it’s snowing again, and I’ve still got a long woollen skirt to make, and a cardigan, from the yarn I’m spinning, and maybe a white woollen dress...

Remedium | Remedy

2010-01-14T03:30:00.000-08:00

Nic tak dobrze nie robi na nadmiar myśli i nerwów jak zajęcie się prostą czynnością, wymagającą powtarzania wciąż tych samych prostych ruchów. Innymi słowy: wróciłam do przędzenia. Przy okazji, czy ktoś wie, jak się po polsku nazywa „spin” i „ply”?

For an overflow of thoughts, especially nervous ones, there’s nothing like a simple activity which requires repeating the same simple movements all the time. In other words: I’m back to spinning, or rather plying what I’ve spun.

Widzicie tą czerwoną włóczkę? Skręciłam ją sama!

See that red yarn? I made it myself!

Przerwa w sztrikowaniu | Knitting hiatus

2010-01-07T08:58:00.000-08:00

Zbliża się koniec semestru, a z nim terminy zaliczeń, więc zamiast robić ciepłe wełniane skarpetki (a bardzo bym chciała!), spędzam czas na przekopywaniu się przez notatki. Oczywiście dam znać, jak tylko wykonam coś ciekawego – na razie niech nam wystarczy jeden z wielu kosów, pożywiających się jabłkami w naszym ogródku. Czy już mówiłam, że przepadam za kosami? To takie ozdobne, estetycznie idealne ptaki.

The end of term is approaching and so are my deadlines so I’m spending my time digging through my notes rather than knitting warm woollen socks (which I oh so much yearn to do!). I’ll let you know as soon as I’ve got anything handmade to show you – for now just one of the blackbirds feeding on apples in our gardens. Did I mention I love blackbirds? They’re such aesthetically perfect creatures.

***
Cóż, po powrocie z Poznania odświeżam sobie też Jeżycjadę – czy ktoś chciałby się może wymienić? Mamy „Język Trolli” w dwóch egzemplarzach, więc chętnie byśmy oddały jeden za „Imieniny”, które zostały kiedyś komuś pożyczone na wieczne nieoddanie...

Poznań

2010-01-03T12:15:00.000-08:00

Wróciłam! Jak się okazuje, Spotkanie Europejskie we własnym kraju trochę się jednak różni od spotkań za granicą. Obejrzałam sobie Poznań z różnych stron, tych ładnych i tych mniej ładnych (i kamienicę Borejków oczywiście też), ale jakoś nie zrobiłam tylu zdjęć co zawsze. Najładniejszym miejscem okazała się szkoła baletowa z własnym dziedzińcem oraz taki oto skwer z fontanną.

I’m back! It turns out a European Meeting in one’s own country is not entirely the same thing as one held abroad. I managed to see the different faces of Poznań but somehow I didn’t take as many photos as usually. The nicest place was a ballet school which had its own courtyard, and a square with a fountain.

Ludzi było oczywiście mnóstwo, ale może przez to, że byłam bardziej zaangażowana w sferę organizacyjną, poznałam tylko Polaków i pogłębiłam już istniejące znajomości. Cieszę się, bo może być z tego coś dobrego.

There were of course lots of people but I didn’t really get to know any foreigners. Perhaps that’s because I was more involved in organising the meeting, I only met Poles or people I already knew; these are very good contacts, however, and I’m glad I made them.

Po prostu dobrze zaczęłam Nowy Rok. :)

I simply started the New Year in a good way. :)

Przerwa | A break

2009-12-26T02:52:00.000-08:00

Jutro rano wyjeżdżam do Poznania, wracam po Nowym Roku. W tym roku transmisję ze Spotkania prowadzi Radio Emaus i będzie można słuchać modlitw w Internecie!

I’m leaving for Poznań tomorrow and I’ll be back after the New Year. This year you can listen to a live transmission from the Meeting in Radio Emaus, so the prayers will be broadcast live on the Internet!

Wszystkim dziękuję za życzenia!

2009-12-24T04:41:00.000-08:00

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia!

Merry Christmas!

Pigeonhead

2009-12-21T08:37:00.000-08:00

Kolor gołębi od razu mi się kojarzy z bohaterem pewnego komiksu i trudno.

Model Pattern: DROPS 102-39

Włóczka Yarn: Merinos Lux, Anilux (podwójną nitką knit in double thread)

Pozuje Zosia Modelled by Zosia

Z nagłej potrzeby ciepła wyrosły takie oto rękawiczki. Nigdy wcześniej nie robiłam rękawiczek i do tej pory myślałam, że to jest raczej skomplikowane i wymaga dużej wprawy – te wszystkie palce i komentarze internautów z serii „uff, te rękawiczki są bez kciuka”. Otóż okazuje się, że nie jest wcale tak źle.

The gloves grew out of a sudden yearning for warmth. I’ve never knit gloves before, being sure it’s something that requires considerable knitting experience and is rather complicated – all those fingers, and people saying, “I’m glad these have no thumb.” It seems after all it isn’t so bad.

Opis wykonania jest na tyle jasny, że robiłam wszystko po kolei tak, jak kazali, i wyszło w porządku. Jedyne zmiany, jakie wprowadziłam, to zmniejszenie liczby początkowych oczek, przedłużenie ściągacza, bo ja tam lubię dłuższe, oraz skrócenie rękawiczek – Zosi co prawda sięgają po łokcie, ale na moich rękach są nieco krótsze.

The knitting instructions were clearly written so I just knit as they told me to and it turned out right. The only changes I made were: casting on fewer stitches, knitting a longer ribbing (I prefer it that way) and generally knitting the gloves shorter – they reach up to Zosia’s elbows but my arms are a bit longer.

Najwięcej zabawy było ze zwijaniem włóczki. Najpierw zwinęłyśmy ją z Mamą w ładny kłębek, a dopiero potem wpadłam na to, że chyba to za cienko i trzeba robić podwójną nitką.

The best part was winding the yarn. It wasn’t until after Mum and I had wound it into a nice ball that I realised it’s probably too thin and I’d have to knit the gloves with double thread.

Rękawiczki są ładne, miękkie (wiadomo, merynos) i ciepłe. Pełna satysfakcja!

The gloves look nice, they’re soft and warm. I’m completely satisfied!

A teraz idę piec ostatnie pierniki. Życzę wszystkim miłego wieczoru!

Now I’m off to bake the last part of gingerbreads. Have a nice evening everyone!

Minus dziesięć | Minus ten

2009-12-18T06:29:00.000-08:00

Poszłam sobie dziś rano do kościoła. Śnieg skrzypiał pod stopami, mróz szczypał w policzki i w ogóle było pięknie, tylko kosom jakoś nie za bardzo się chyba podobało.

I went to church this morning. The snow crunched under my feet, the frost bit my cheeks and it was absolutely beautiful, only the blackbirds didn’t seem half so enthusiastic.

Lewa rękawiczka już prawie gotowa – zdjęcie zrobiłam około południa, ale teraz brakuje jej już tylko kciuka. Wkładam do przymiarki i zaraz mi się robi ciepło w palce. Jak widzicie, zamiast sprzątać przed Świętami, siedzę i sztrikuję.

The left glove is almost done – I took the picture around noon, now there’s just the thumb left to make. I put in on to try it for size and immediately feel warmth in my fingers. As you can see, I’m knitting instead of helping in the Christmas cleaning.

A tymczasem sosna już stoi w korytarzu, owinięta w siatkę, czeka i przepięknie pachnie.

And the pine is already in the corridor, wrapped in a net, waiting, and smelling just lovely.

O parapetach | Of window ledges

2009-12-16T02:32:00.000-08:00

(Najpierw proszę sobie puścić to, a potem wrócić i czytać dalej.)

(First go and play this and then come back and read on.)

Jest takie ciekawe zjawisko zimowe, które polega na tym, że przestrzeń fotografowalna stopniowo się zmniejsza i w końcu zostaje już tylko parapet.

It’s a curious winter phenomenon that the photographable space gets smaller and smaller and in the end you’re left with the window ledge.

Dziś znowu sypie śnieg, tym razem dla wszystkich! Na dworze minus pięć, więc marzną nosy, uszy i paluszki jak Kłapouchemu. Co robimy, kiedy nam marzną paluszki? Kupujemy wełnę na rękawiczki. Kupujemy stalowoszarą wełnę merynosową, żeby była pełna jasność. Na te rękawiczki.

It’s snowing again today, this time for everyone! Minus five outside, freezing all noses, ears and fingers (just like in Eeeyore’s song). What do we do when our fingers are freezing? We buy wool to knit a pair of gloves. We buy steel grey merino wool. To knit these gloves.

A w międzyczasie herbata adwentowa od s. Agnieszki – czarna herbata z cynamonem, płatkami róży i skórką z pomarańczy. Idealna.

In the meantime a mug of Advent tea from sister Agnieszka – black tea with cinnamon, rose petals and orange zest. Perfect.

Śnieg | Snow

2009-12-12T04:26:00.000-08:00

Pewnie wszyscy to piszą dzisiaj: pada śnieg!

Probably everybody’s writing this today: it’s snowing!

Ale nie wszyscy wiedzą, że on pada dla mojej siostry Joasi na jej jutrzejsze urodziny.

But not everybody knows that’s it’s snowing for my sister Joasia for her birthday tomorrow.

Śniadanie | Breakfast

2009-12-08T02:47:00.000-08:00

Często się budzę z jakąś melodią albo cytatem w głowie. Czasem jest to coś miłego, a czasem żałuję, że w ogóle to znam.

I often wake up with a tune or a quote that haunts me for the whole day. Sometimes it’s something nice, sometimes it’s something I wish I’d never heard or read.

Wczoraj obudziłam się ze wspomnieniem chleba, który jadłam dwa lata temu w Genewie – z rodzynkami i orzechami włoskimi. Chleb to zdecydowanie nie jest moje ulubione jedzenie, ale tamten był pyszny. I tak cały dzień chodziłam z tym wspomnieniem w głowie, a wieczorem przewertowałam książki kucharskie i zrobiłam coś odrobinę podobnego.

Yesterday I woke up with the memory of the bread I ate in Geneva two years ago – with raisins and walnuts. Bread is definitely not my favourite food but that one was delicious. So I kept thinking about that taste for the whole day and in the evening I searched through the cookbooks and made something remotely similar.

(podstawowy przepis pochodzi z Dr. Oetker Backen mit Geling-garantie)

500 g mąki pszennej
30 g drożdży
250 ml mleka
60 g cukru
szczypta soli
1 całe jajko i jedno żółtko (białko zachować)
50 g masła
100 g rodzynek

1. Drożdże rozpuścić w podgrzanym mleku, dodać łyżkę cukru i łyżkę mąki. Odstawić do wyrośnięcia.
2. W misce ubić jajko i żółtko z cukrem i szczyptą soli.
3. Wymieszać drożdże z jajkami, wlać do mąki i wymieszać. Wyrabiać ciasto, aż ukażą się pęcherzyki powietrza. Przykryć i odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia.
4. Rozpuścić masło i dodać do ciasta. Znowu wyrabiać aż ciasto wchłonie cały tłuszcz i zacznie się odklejać od ręki. Przykryć i odstawić do wyrośnięcia.
5. Wyrobić ciasto po raz trzeci. Dodać rodzynki i jeszcze trochę wyrobić, żeby się równomiernie rozłożyły.
6. Wyjąć ciasto z miski i podzielić na trzy części (albo więcej, zależy jak komu idzie zaplatanie). Z każdej części utoczyć wałek i ułożyć je jeden obok drugiego na natłuszczonej blasze.
7. Zapleść wałki ciasta w warkocz i posmarować białkiem. Znowu odstawić do wyrośnięcia, a potem piec ok. 30 minut w 170-180 °C.

* Jeżeli nie macie czasu, można dodać wszystkie składniki po kolei i odstawić do wyrośnięcia tylko raz. Jak zwykle przy cieście drożdżowym obowiązuje zasada: im więcej razy wyrobione, tym delikatniejsze. Ja tak strasznie lubię wyrabiać ciasto drożdżowe, że wolę dłużej poczekać, tym bardziej, że od jakiegoś czasu pieczemy z prawdziwej mąki z prawdziwego młyna i ciasto jest pulchne i aksamitne w dotyku jak marzenie.

(adapted from Dr. Oetker Backen mit Geling-garantie)

500 g wheat flour
30 g yeast
250 ml milk
60 g sugar
a pinch of salt
1 egg and 1 egg yolk (reserve the egg white)
50 g butter
100 g raisins

1. Dissolve the yeast in the warmed milk, add one spoon of sugar and one of flour. Let rise.
2. In a bowl, beat the egg and egg yolk with the sugar and a pinch of salt.
3. Mix the yeast with the eggs and sugar, pour into the flour and mix well. Knead the dough until it is filled with air bubbles. Cover, leave in a warm place and let rise.
4. Melt the butter in a pan and add to the dough. Knead the dough again until it has absorbed all the butter and does not stick to your hand. Cover, leave in a warm place and let rise.
5. Knead the dough for the third time and add the raisins. Knead a bit more to distribute the raisins evenly.
6. Take the dough out of the bowl and divide in three (or more if you’re good at plaiting). Roll each to get a rope shape and put them one next to another on a greased pan.
7. Plait the dough ropes and glaze with the egg white. Put in a warm place and let rise, then bake in 170-180°C for about 30 minutes.

* If you’re short of time, you can add all the ingredients at once and leave it to rise only once. As always, the rule of thumb is: the more times you knead the dough and leave it to rise, the more delicate the cake will be. I just love kneading yeast dough so much I don’t mind waiting longer, especially that the pure wheat flour form a real mill makes the cake spongy and velvety like a dream.

Jedząc tą niby-chałkę dziś na śniadanie myślałam o śniadaniach, które jadłam w Genewie, Mediolanie, Paryżu, Zagrzebiu, Brukseli...

Eating this quasi-challah for breakfast today made me think of the breakfasts I’d had, in Geneva, in Milan, in Paris, in Zagreb, in Brussels...

Botanicznie i kulinarnie | Botanical and culinary

2009-12-06T02:50:00.000-08:00

Powoli kończę zielony beret. Tak na niego patrzę i trochę, a nawet bardzo, przypomina mi on...

I’ve nearly finished the green beret. I can’t help thinking it looks a bit like...

... brokuł.

... broccoli.

Dziś świętego Mikołaja – byliście grzeczni? Ja byłam!

It’s saint Nicholas’ day today – have you been nice? I have!

O czasie | Of time

2009-12-03T02:43:00.000-08:00

Dużo ostatnio myślę o czasie, z przyczyn naukowych, ale życiowych też. Oczywiście głównie o tym, że płynie i ucieka, a konkretnie: że mnie ucieka. Taką mam naturę, że się nie spieszę, rzadko robię coś z wyprzedzeniem, żeby zdążyć, ale jednak mimo to przeważnie zdążam. Wszystkich dookoła doprowadza to do szału, bo ich czas płynie szybciej niż mój, więc denerwują się, że nie zdążę; a ja zdążam.

I’ve been thinking a lot about time recently, as an academic topic, but also as part of life. Mostly about how it flows and passes, and how it passes for me. I’m the kind of person who never hurries and rarely does things in advance to be on time, but I’m still on time in most cases. It drives everyone around mad because their time seems to be passing quicker than mine so they get annoyed thinking I might not make it one time; but I still do.

Oczywiście nie jest to wszystko takie piękne i ostatnio mój czas upływa z prędkością światła. Nawet kupiłam sobie broszkę jak ten zegar u Cortazara, który wskazuje wszystkie godziny na raz i dlatego pokazuje zawsze dokładną godzinę.

Of course it’s not all that lovely and lately my time has been passing at the speed of light. I even bought myself a brooch like the clock in a short story by Cortazar: it shows all the times at once and so always shows the right time.

A do Świąt już tylko 22 dni.

And there’s just 22 days left till Chistmas.

Jeszcze 23 | 23 to go

2009-12-02T02:18:00.000-08:00

W naszym domu pieczenie pierników to neverending story. Oto partia druga, a przed nami jeszcze co najmniej dwie.

Baking gingerbreads is a neverending story in my family. Here’s part two and there are still at least two to go.

Moebius

2009-11-29T10:42:00.000-08:00

Proszę: oto matematyka wyrażona wełną. Robiło się szybko i łatwo, ale nie nudno, i nie trzeba było nic mierzyć. Po prostu narzuciłam oczka i sztrikowałam dopóki nie skończyła się włóczka.

Here it is: maths expressed through wool. The knitting was quick, simple but not boring, and required no shaping or measuring. I just cast on and knit till I ran out of yarn.

Model: z głowy Pattern: improvised
Włóczka Yarn: Kashmir

Początkowy zamysł polegał na tym, żeby wykończyć wełnę pozostałą z mojego eleganckiego sweterka retro i zrobić szal, który będzie łatwo nosić ze sobą i który będzie mnie grzał, gdy zajdzie potrzeba (czyli właściwie cały czas). Powiem to tylko Wam, więc nadstawcie uszu i nikomu nie mówcie: nie całkiem mi się udało ten zamysł zrealizować.

The original idea was to use up the yarn I had left from my elegant vintage sweater and make a quick shawl that could be easily carried around and help me keep warm when I need it (which practically means: all the time). I’m only telling that to you, so listen carefully and keep it to yourself: it didn’t quite work out that way.

Dobrze, wyszedł szal i zużyłam całą wełnę. Ale wyszedł trochę za szeroki, więc musiałam znaleźć broszkę i spiąć go, żeby się trzymał; a z drugiej strony okazało się, że wełny nie jest jednak tak dużo, więc szal wyszedł trochę za wąski.

All right, it is a shawl, and it did use all the wool. But it’s just a bit too large so I had to find a brooch to pin it and keep in place; and at the same time it turned out I didn’t have that much wool after all and so it’s a bit too narrow.

Wiecie, co jest w tym dobre? Wcale mnie to nie zmartwiło.

You know what the good thing is? I really don’t mind.

Ścieg ściągaczowo-warkoczowy wygląda ładnie, tak samo jak niespodziewana kanciastość szala – chciałam go trochę urozmaicić przez dodawanie oczek z jednej strony, a odejmowanie z drugiej. Zapomniałam tylko, że od tego zmieni się kształt szala i utworzą się dwa trójkątne końce, co właściwie wygląda nawet lepiej i świetnie się nadaje do ochrony przed zimnem.

The rib and cables combination looks fine, as does the not-quite-expected angular effect – I thought I’d spice it up a bit by increasing at one end and decreasing at the other. What I’d forgotten was that this would affect the whole structure of the shawl and turn those ends into triangles, which after all looks even better and is great as far as protection from the cold goes.

A druga rzecz jest taka, że chyba jednak nie będę w ogóle nosić Moebiusa jako szal, bo okazał się genialnym szalikiem. W przeciwieństwie do moich pozostałych szalików nie odwija się samoistnie – broszka jest tam tylko po to, żeby przetrzymać razem te luźne części. Już wiem, czemu następuje masowy odwrót od tradycyjnych szalików.

The other thing is, I don’t think I will wear it as a shawl after all because the Moebius turned out to be just a perfect scarf. Unlike my other scarves, it doesn’t unwind by itself – the brooch is there just to keep the loose parts together. I know now why everybody seems to have ditched the scarves for neckwarmers.

Co do zielonego beretu, to musiałam większość z niego dziś spruć, bo nie doceniłam rozmiarów mojej głowy. Mimo to nie wydaje mi się, żeby sztrikowanie go trwało długo, a potem zamierzam się przerzucić na chwilę z powrotem na przędzenie.

I had to frog most of what I’d knit of the green beret today because I underestimated the size of my head. Anyway, I don’t think it will take long to complete it and then I’m planning to switch back to spinning for a little while.

***

Ach, zapomniałam! Z prawej strony u samej góry pojawił się kalendarz adwentowy. Szukałam jakiegoś gotowego, ale wybór marny, więc wymyśliłam sama – co dzień jedno zdjęcie. Zobaczymy, czy się uda!

Oh, I’ve forgotten! At the top on your right you’ve got an Advent calendar. I tried to find something readymade but there was nothing to choose from so I came up with this – a photo a day. We’ll see if I can make it!

Nowości | News

2009-11-28T06:20:00.000-08:00

Bardzo dziękuję wszystkim za życzenia urodzinowe!

Thank you for your birthday wishes!

Jeśli jutro będzie ładna pogoda, to powinno się udać sfotografować Moebiusa. Z powodzeniem nosiłam go już do pracy, do szkoły i na różne wydarzenia z serii podróż autobusem albo kościół. Zdecydowałam też wreszcie, co z tą zieloną włóczką – beret, ale jednak z głowy, nie według modelu. Na razie improwizacja idzie całkiem dobrze.

I’m hoping to get some photos of the Moebius tomorrow if the weather is nice. I’ve already successfully worn it to work, to school and various social events such as bus travels or church, and it works just fine. I’ve also made up my mind as to the green yarn – an improvised beret after all. So far I’m satisfied with the improvisation.

25

2009-11-24T02:48:00.000-08:00

Dziś są moje urodziny!

It’s my birthday today!

Równanie | An equation

2009-11-22T11:07:00.000-08:00

Świeże drożdże + mąka z młyna + rodzynki + dużo cierpliwości i miłej kuchennej pracy = pulchna i delikatna babka drożdżowa.

Fresh yeast + flour bought at a mill + raisins + a good deal of patience and pleasant kitchen work = a delicate, spongy babka (yeast cake).

Teraz jeszcze tylko kolejny dobry film i rozwiążę równanie o wyniku „wstęga Moebiusa”. Miłego tygodnia!

Now I just need another good film to complete an equation with the Moebius shawl as a result. Have a nice week!

Książki | Books

2009-11-20T03:21:00.000-08:00

Dzisiaj jest tak piękny słoneczny dzień, że aż trudno uwierzyć, że minęła już połowa listopada. Za oknem różowa róża (brzmi okropnie, wiem) zaczęła znowu kwitnąć.

It’s such a lovely sunny day here today, unbelievable we’re past the middle of November. There’s a pink rose outside my window that’s just begun to bloom again.

Rano przyszła długo oczekiwana paczka. Trzy książki Borisa Akunina, pisarza rosyjskiego. Jeśli jeszcze go nie znacie, najwyższa pora zacząć czytać. Książki na zdjęciu to seria „Kryminałów prowincjonalnych” – główna bohaterka, młoda mniszka o imieniu Pelagia, rozwiązuje zagadki kryminalne w prowincjonalnej Rosji z przełomu wieków XIX i XX. Pod względem humoru i konstrukcji akcji trudno porównać te książki z jakimikolwiek innymi. I wyobraźcie sobie, że Pelagia sztrikuje! Co prawda niezbyt jej to idzie, ale w pierwszym tomie serii robótka ratuje jej życie!

A much awaited package came this morning. Three books by Boris Akunin, a Russian
writer. If you haven’t read any yet, it’s high time to start – I know there are English translations as well. The ones you can see here are labelled “Provincial detective story” and are set in the Russian province at the turn of the 19th century. The main heroine is Pelagia, a young nun with a detective knack, and both the amount of humour and the construction of the plot are exquisite. And guess what – the nun is a knitter! Not a very successful one, but at least in the first part of the series knitting saves her life!

Anioł Stróż | Guardian Angel

2009-11-17T03:49:00.000-08:00

Jak zapewne wiecie, poza sztrikowaniem, pieczeniem i obijaniem się, spędzam mój czas nad pracą doktorską. Tematem pracy jest Bractwo Prerafaelitów, a to znaczy, że muszę się siłą zmuszać do tego, żeby zamiast podziwiać ich obrazy i wiersze spojrzeć na nie krytycznie.

As you probably know, apart from knitting, baking and whiling my time away, I’m also working on my PhD. The PhD will be about the Pre-Raphaelite Brotherhood which means I have to force myself away from admiring the paintings and poems into seeing them in a critical light.

Mam nieodparte wrażenie, że gdybym podczas czytania albo pisania miała na sobie ten sweterek, to czuwałby nade mną nie tylko William Morris, ale nawet Dante Gabriel Rossetti i pozostali Bracia.

I just can’t help thinking that if I wore this cardigan while I’m reading or writing, not only William Morris, but Dante Gabriel Rossetti and all the other Brothers would watch over me.

Oba zdjęcia stąd.

Both photos are from here.

A galaretkę otrzymuje... | And the jelly goes to...

2009-11-15T08:57:00.000-08:00

Chcecie się dowiedzieć? To momencik, najpierw chciałabym się z Wami czymś podzielić.

Byłam wczoraj w Giliwcach. Architektura tego miasta jest tak zachwycająca, że mogłabym w każdej chwili się tam przeprowadzić. Nie było czasu ani możliwości, żeby fotografować te piękne domy (dzień był zaplanowany od rana do wieczora), więc muszę tam wrócić na wiosnę z aparatem. Na razie musicie mi uwierzyć na słowo.

I was in Gliwice yesterday. The architecture in that city is so beautiful I could move to live there right away. There wasn’t much time or opportunity to take photos of all those houses (the day was planned from the morning till the evening), which simply means I will be coming back on a sunny spring day. For now you have to trust my word.

Jedyny obiekt, który udało mi się sfotografować, nie jest jakoś specjalnie ładny, ale niech Was nie zmylą pozory.

One thing I managed to photograph and so I can show you what it looks like is not really something aesthetically interesting, but don’t let the looks deceive you.

To wieża przy radiostacji gliwickiej. Mieliśmy okazję ją obejrzeć i wysłuchać lekcji muzealnej. Muszę przyznać, że była to jedna z najlepszych lekcji historii w moim życiu – zabawna, pouczająca, wygłoszona z inteligencją i charyzmą przez ewidentnego pasjonata całej tej historii. Jeśli będziecie kiedyś w okolicy, idźcie koniecznie!

This is the aerial tower of the radio station in Gliwice. We had the opportunity to go and see it, we also took part in a history lecture. I have to tell you it was one of the best history lessons in my life, witty, informative, delivered in a charismatic way by an intelligent man with an obvious passion for the whole story. If you’re ever in the neighbourhood, do go!

No to teraz może rozwiążemy kwestię pigwy? Jak już mówiłam, jeden słoik jedzie do Brahdelt, a pozostałe dwa drogą losowania przypadły... autorowi/autorce anonimowego komentarza oraz Agnieszce M.D.! Gratulacje! Prześlijcie mi swój adres na ahogne at wp.pl, a potem wypatrujcie listonosza!

Co dostałam | What I got

2009-11-13T02:56:00.001-08:00

Najpierw ciocia przyniosła bolerko, które sobie kupiła, ale zanim zdążyła je ponosić przestało na nią pasować. Metka głosi, że robione ręcznie i jestem gotowa uwierzyć, bo maszyny chyba nie robią takich skomplikowanych szydełkowych motywów. I ma koraliki!

First, an aunt brought us a bolero she’d bought for herself but never got the chance to wear. The label says “handmade’ and I’m ready to believe it – such an intricate thing can’t be machine-made, can it? And it’s beaded!

A dzisiaj pocztą przyszedł album, który wylosowałam w urodzinowej rozdawajce u Brahdelt. Strasznie mi się podoba i już zaczęłam myśleć, jakie zdjęcia tam powkładam. Dzięki, Joasiu!

And today the postman brought me the photo album I got at Brahdelt’s birthday giveaway. I love it, I’ve already started thinking which photos I’ll put inside.

Przypominam, że i Wy możecie coś dostać - jest czas dzisiaj do północy, żeby zostawić komentarz pod poprzednim postem. Dla niezdecydowanych zachęta w postaci zdjęcia, bo galaretka już czeka.

You too can get something – you can still leave a comment under the last post, until midnight today. Here’s a photo of the jelly to encourage those who are still hesitating.

Słońce w słoiku | Sun in a jar

2009-11-10T05:50:00.001-08:00

Lubię listopad. Naprawdę. Ostatnie liście, desperacko trzymające się gałęzi, spowolnienie wszystkiego dookoła, ostatni głęboki oddech przed nadejściem zimy. Ale jednej rzeczy nie lubię, a w tym roku nie lubię jej wyjątkowo – braku słońca. Nie przeszkadzają mi krótkie dni, ale nieustanny zmierzch owszem, i to bardzo.

I like November. I really do. The last leaves clinging desperately to the tree branches, the slow pace at which everything seems to be going on, the last deep breath before winter sets in. But one thing I don’t like, and this year I dislike it more than ever, is the lack of sunlight. Short days are fine with me, but a perpetual dusk – not quite.

Owijam się więc skórą z barana i piję zieloną herbatę w wielkich ilościach, albo sztrikuję wstęgę Moebiusa własnego projektu, żeby mi było trochę cieplej, kiedy muszę wyjść z domu.

So I wrap a sheepskin around me and drink green tea from a large mug, or knit a Moebius shawl of my own design, hoping it will help to keep me warm when I have to go out.

Też tak macie? To może trochę słońca w słoiku? Dostaliśmy dużo (strasznie dużo) pigwy – pięknej żółtej pigwy o niebiańskim zapachu. Więc jeśli macie ochotę na słoiczek pigwowej galaretki, zostawcie komentarz pod tym postem przed północą w piątek!

[Zapomniałam napisać, że jeszcze trzeba zostać wylosowanym – aż tyle pigwy nie mam! Choć Brahdelt dostanie na pewno, bo skomentowała zanim wprowadziłam poprawkę. To powiedzmy, że jeszcze rozdam dwa albo trzy, w zależności od ilości chętnych.]

Do you feel the same? How about some sun in a jar? We got a lot (and I mean it) of quince - lovely yellow quince that smell like heaven. So if you’d like a jar of quince jelly, leave a comment under this post until Friday midnight (European time)!

[I forgot to add that the recipients will be randomly chosen – I won’t have that much quince jelly! Let’s say there’ll be two or three, depending on the number of comments.]

Socktoberfest 2009

2009-11-04T01:49:00.001-08:00

Wspólne sztrikowanie z TTL było super! To tylko para skarpetek, taka sama jak przynajmniej 543 inne (tyle jest na Ravelry), ale wyszły takie śliczne, że zupełnie przestałam się przejmować, jak i do czego będę je nosić.

Knitting along with the TTL KAL was so much fun! It’s just a pair of socks, identical with at least 543 other pairs (so many on Ravelry), but they came out so lovely I no longer care if I can ever think of a reasonable way to wear them.

Model Pattern: Mystery Socks, Through the Loops
Włóczka Yarn: Supreme Cotton

Jedną skarpetkę zrobiłam na krótkich drutach, a drugą na drutach na żyłce. Nie wiem czemu, ale tą drugą jakoś lepiej mi się robiło – miałam poczucie większej kontroli nad tym, co się z tymi oczkami dzieje.

One of the socks was knit on DPNs, the other on circular needles. I don’t know why but I preferred the latter way – I had the impression of being more in control of what was going on with all those stitches.

Skarpetki różnią się tylko górną częścią. Wymyśliłam sobie, że spróbuję odwrócić motyw, żeby na każdej skarpetce patrzał w przeciwną stronę.

Both socks are the same except for the top part. I had this idea to try and turn the pattern so that it will go in a different direction on each sock.

Bardzo mi się podoba motyw liściasty i to, że oczka się przesuwają, chociaż nie trzeba ich przekładać. A najbardziej mi się podoba skomplikowany efekt uzyskany stosunkowo prostym sposobem.

I enjoyed the leaf pattern a lot, and how the stitches kept moving even though there was no cabling involved, and that it was so easy to follow and somehow in spite of that looks as if it were complicated enough.

A moja ulubiona część skarpetek to palce. Dwa liście kończące motyw pionowy i kanciastość tej całej geometrii – piękne.

And my favourite part of the sock is the toe part, with the two leaves at the end of the vertical motive, and the rather angular look all this geometry gives to the toes. Beautiful.

Szczerze mówiąc tak mi się podobało robienie skarpetek, a do tego są takie miłe i wygodne, że zaczęłam się zastanawiać nad usztrikowaniem rajstop!

In fact, I enjoyed the knitting so much, and the actual socks are so nice to wear, that I’ve begun to consider knitting a pair of tights!

***

Bardzo wszystkim dziękuję za udział w ankiecie! Wynika z niej jasno, że jednak wolicie sztrikowanie od ciasta i bardzo mnie to cieszy. Nie, żebym nie lubiła piec, bo bardzo lubię, ale jednak założyłam ten blog z myślą o wyrobach niejadalnych. Ponieważ były głosy i za ciastem, to będą też elementy cukiernicze, ale przy okazji.

Thanks to everybody for voting in the poll! The results clearly show that you prefer knitting to cake and I’m happy you do. It’s not that I don’t like baking, but if I’d wanted a baking blog, I would have started one. As there were also a few voices for the cake, so there’ll be some cake from time to time.

***

A teraz, kiedy skończył się już październik i zaczął listopad, możemy się zająć czymś bardziej konkretnym. Będą warkocze – nie odchodźcie od radioodbiorników!

And now that October is over and November has come, we can move on to some more substantial knitting. There’s cables coming on – stay tuned!

Matematyka | Mathematics

2009-10-31T08:54:00.000-07:00

Okazuje się, że zrobienie dwóch identycznych skarpetek nie jest wcale proste.

It seems making two identical socks is not that easy.

Siedziałam sobie w pociągu powrotnym z Gliwic, miło sobie sztrikując część palcową drugiej skarpetki, kiedy zaczęło być jasne, że coś tu jest nie w porządku. Nie w porządku była ilość oczek. Jednak 28 to nie 24. Spruć i od nowa.

I was on a train back from Gliwice, happily knitting the toe part of the second sock, when it started to be obvious that something was very wrong. The stitch count was wrong. After all, 28 and 24 are not the same. Frog and correct.

Czas na pytania | Question time

2009-10-27T13:45:00.001-07:00

Pytań będzie dwa.

There will be two questions.

Myślę i myślę o mojej ślicznej zielonej włóczce (chociaż chwilowo nie mam drutów nr 4, bo złamała je Zosia) i o tym berecie, który z niej zrobię. Znalazłam dwa, bardziej z serii „inspiracja” niż „to jest to”. Możecie spojrzeć i powiedzieć mi, który się Wam bardziej podoba? Pierwszy to Druidess Beret, a drugi Buttercup Beret. Powiem tylko do razu, że prawdopodobnie nie zrobię żadnego z nich, tylko coś między jednym a drugim, bo Druidess przesadnie obfituje w warkocze i bąble i zwyczajnie braknie mi na to włóczki, a znowu Buttercup trochę za prosty. No to pierwsze pytanie: który lepszy?

I’ve been thinking about my lovely green wool (even though Zosia quite accidentally broke my size 4 needles) and about the beret I’m going to make from it. I’ve found two berets I like, more as an inspiration then as a knitting must. Could you just take a quick look and tell me which one you like better? The first one is Druidess Beret, the other – Buttercup Beret. I’ll just tell you in advance that probably I won’t be making any of them, or rather something in between – Druidess has too many cables and bobbles and I would simply run out of yarn, and Buttercup is a bit too simple. So here’s the first question: which of the two is better?

A druga sprawa jest zupełnie inna. Otóż statystyka nie kłamie – oto, jak wyglądają wejścia na mojego bloga w przeciągu ostatnich dwóch tygodni:

The other thing is completely different. Statistics don’t lie – here’s my page loads for the last fortnight:

Nie może być wątpliwości, że a. nagle wzrosło, b. wzrost nastąpił bezpośrednio po opublikowaniu przepisów na dwa ciasta czekoladowe. Myślę o tym i myślę i postanowiłam, że spytam się Was. Czy to znaczy, że chcecie więcej przepisów? Czy była to po prostu kwestia czekolady? Czy też w ogóle przyszliście wszyscy dzięki Brahdelt, która mój wypiek wypróbowała i zaprezentowała na swojej stronie? Żeby wszystkim ułatwić sprawę, zaeksperymentowałam z ankietą: macie ją po prawej stronie (i jest anonimowa). Pytanie i różne możliwe odpowiedzi w dwóch językach. Wystarczy kliknąć tą, która Wam najbardziej odpowiada i tym sposobem przyczynić się do kształtowania tego oto miejsca w sieci. Zapraszam do klikania!

There can be no doubt that i. it’s rapidly grown, ii. the growth happened right after I published the two cake recipes. I’ve been reflecting on it and I’ve decided to ask you. Does this mean you want more recipes? Or was it just the chocolate? Or maybe you’ve just come over from Brahdelt’s blog, as she not only baked the cakes, but also showed them on her site? To make everybody’s lives easier I’ll give the poll option a go. The poll (anonymous) is on your right hand side, with a question and a number of possible answers in Polish and English. It would be lovely if you could just hit the answer you agree with, thus contributing to what this place is. You’re welcome to go and click!

Französische Schokoladentorte

2009-10-22T02:49:00.000-07:00

Czy czytam za dużo blogów o jedzeniu? Może. Czy piekę za dużo czekoladowych ciast? Absolutnie. A oto kolejne. Przepis pochodzi z odziedziczonej po Babci książki Dr. Oetker Backen mit Geling-garantie (Ceres Verlag, 1995) i nazywa się Französische Schokoladentorte, a ja robię go tak:

Do I read too many food blogs? Maybe. Do I bake too much chocolate cake? No way. So here’s another one. The recipe comes from a book I inherited from my Grandma, Dr. Oetker Backen mit Geling-garantie (Ceres Verlag, 1995). The cake is called Französische Schokoladentorte and this is the way I make it:

Składniki:

250g masła lub margaryny
250g cukru
szczypta soli
6 jaj
250g mąki
pół łyżeczki sody oczyszczonej
250g czekolady deserowej połamanej na kawałki (wystarcza 100g)
100g obranych i zmielonych migdałów
słoik galaretki z czerwonych porzeczek (albo jakiegokolwiek kwaskowatego dżemu bez pestek)

Ingredients:

250g butter or margarine
250g sugar
a pinch of salt
6 eggs
250g flour
half a teaspoon baking soda
250g dark chocolate, chopped (it is enough to use 100g)
100g almonds, blanched and ground
a jar of red currant jelly (or any sourish jam without the fruit seeds)

1. Rozpuścić czekoladę w mikrofalówce, albo ostrożnie w garnku na małym ogniu.
2. Utrzeć masło aż będzie puszyste, wciąż ubijając dodać cukier, jajka i szczyptę soli.
3. Dodać roztopioną czekoladę i wymieszać.
4. Dodać zmielone migdały i znów wymieszać. W końcu dodać mąkę i sodę rozpuszczoną w dwóch łyżkach mleka.
5. Wyłożyć ciasto do natłuszczonej okrągłej formy i piec w 180°C przez około godzinę, albo do momentu, kiedy patyczek włożony w ciasto będzie suchy.
6. Zostawić ciasto do wystudzenia, następnie przeciąć na dwa placki. W garnuszku rozgrzać galaretkę z kilkoma łyżkami wody i rozgrzaną rozprowadzić na obu plackach (im więcej, tym lepiej, ciasto wchłonie każdą ilość płynu). Następnie złożyć placki z powrotem tak, żeby galaretka je skleiła.
7. Na koniec polukrować ciasto czekoladą albo polewą czekoladową.

Uwagi końcowe: O ile lukrowanie nie jest konieczne, przekładanie galaretką jest, w przeciwnym razie ciasto będzie suche. A jeszcze lepiej jest przełożyć ciasto dodatkowo masą marcepanową...
Ciasto najlepiej smakuje, jak przynajmniej jeden dzień poleży sobie w chłodnym miejscu.

Życzę miłego pieczenia!

1. Melt the chocolate in the microwave, or in a saucepan carefully over low heat.
2. Beat the butter in a bowl until fluffy, mix in sugar and eggs and the pinch of salt.
3. Add the melted chocolate to the butter and eggs mixture, mix well.
4. Add the ground almonds and mix. Finally, add the flour and the baking soda dissolved in two spoons of milk.
5. Spread the batter in a greased round pan and bake in 180°C for about 1 hour, or until a toothpick inserted into the cake comes out clean.
6. Let the cake cool, then slice in two rounds. Put the jelly in a saucepan with a few spoonfuls of water and heat. Spread the warm jelly on both cake rounds (the more the better, the cake will absorb any amount of liquid) and reassemble them so that the jelly makes the two round stick together.
7. Finally, cover the cake with melted chocolate or chocolate glaze.

Final notes: While glazing is not obligatory, filling the cake with jelly is, otherwise it will be very dry. An even better version is when you put almond meal in between the cake rounds covered with jelly...
The cake is best after it has been kept at least one day in a cool place.

Enjoy!

Chętnie bym pokazała jeszcze coś wykonanego przy użyciu drutów i włóczki, ale robię teraz tylko Tajemnicze Skarpetki, a ich pokazać nie mogę. Dalej nie wiem, co zrobić z tej zielonej wełny – beret?

I would love to show you something that I made using needles and yarn, but the only thing I’ve been knitting lately are the Mystery Socks, and I can’t show them. I’ve still got no idea what to make from the green wool – perhaps a beret?

Po polsku | In Polish

2009-10-20T02:38:00.001-07:00

(This post will be entirely in Polish, for the simple reason that it contains a Polish translation of the Smitten Kitchen chocolate cake recipe that I linked to last week. You might want to skip it and read some other post, or go to the kitchen and make the cake – you probably don’t need the translation, do you?)

Na specjalną prośbę Marii (oraz po sprawdzeniu, że autorka nie ma nic przeciwko, o ile się poda, że to jej przepis), niniejszym podaję przepis na genialne ciasto czekoladowo-sernikowe w moim ojczystym języku. Aha, nie tłumaczę słowo w słowo, tylko piszę, jak zrobić ciasto. :)

Najpierw trzeba przygotować sobie

na masę czekoladową:
150g masła (nie oszukujmy się, ja używam margaryny i też jest dobrze)
tabliczkę czekolady
1 szklankę cukru
2 duże jajka
i 2/3 szklanki mąki

na masę sernikową:
200-250g twarogu
1/3 filiżanki cukru
1 żółtko
cukier waniliowy

(Masę czekoladową robi się na zasadzie murzynka, tyle, że z czekoladą – to dla jasności.)

1. Masło/margarynę, czekoladę (połamaną w kawałki) i cukier wrzucić do garnka i podgrzać, aż wszystko się stopi i połączy. (Małgorzata Musierowicz w słynnym dialogu z „Kwiatu kalafiora” dotyczącym analogicznej sytuacji radzi, żeby poczekać, aż zabulgoce.)

2. Zdjąć z ognia i trochę przechłodzić, żeby można było dodać jajka bez obawy, że się od razu zetną. Po przechłodzeniu wrzucić wspomniane jajka jedno po drugim, wymieszać, następnie wrzucić mąkę i znowu wymieszać. Masę wylać do natłuszczonej formy.

3. Twaróg przetrzeć, żeby był gładki i miękki, dodać żółtko, cukier i cukier waniliowy i utrzeć wszystko razem na gładką masę.

4. Masę twarogową nałożyć tu i ówdzie na masę czekoladową i wymieszać, najlepiej płaskim nożem, aż do uzyskania efektu marmurkowego.

5. Piec w 180° około 35 minut – do momentu, kiedy brzegi będą upieczone, a środek dopiero co ścięty. Przechłodzić i zjeść.

UWAGA

Po konsultacji z oryginalnym przepisem zauważyłam, że pominęłam szczyptę soli w masie czekoladowej. Hm, zdaje mi się, że ostatnio piekłam bez soli, ale może dodaję ją automatycznie i nawet nie wiem, że to robię. W każdym razie nie wydaje mi się, żeby miało to jakieś większe znaczenie. Na pewno natomiast pominęłam groszki czekoladowe, których nigdy w życiu nie widziałam i nic z nimi nigdy nie piekłam, a w ogóle bałabym się, że będą czekoladopodobne. Bez groszków ciasto i tak jest genialne.

Po drugie, przepis jest oparty na amerykańskim systemie miar, który z samej swej natury sprzyja niedokładnościom pomiarowym. Ja mam w domu miarki przywiezione prosto ze Stanów, więc niby odmierzam tak, jak jest w przepisie, ale i tak nie ufam im za bardzo. Na polskie warunki można przyjąć, że jedna miarka to mniej więcej jednak szklanka. Pozostałe liczby też są policzone mniej więcej: 4 uncje masła to mniej więcej 150g, 350°F to mniej więcej 180°C, i tak dalej. Na szczęście ciasto znosi te wszystkie „mniej więcej”, więc nie trzeba się za bardzo przejmować. :)

No to życzę miłego pieczenia i powiem jeszcze tylko, że nie spodziewałam się tak żywiołowej reakcji na ciasto czekoladowe. A może by tak świeżo upieczone, jeszcze ciepłe i pachnące, czekoladowe z migdałami?...

I'll follow the sun

2009-10-19T09:37:00.001-07:00

Słońce wszystko zmienia – było szaro, a zrobiło się tak:

The sun makes all the difference – it’s turned the grey into this:

A ja skręciłam całą czesankę w górę czerwonych wełnianych kulek.

And I’ve spun all the roving into a heap of red woolly balls.

Kolory i zapachy | Colours and scents

2009-10-16T06:17:00.001-07:00

W taki dzień jak dzisiaj (albo wczoraj, albo wręcz przedwczoraj) marzę tylko o tym, żeby być Muminkiem. Pomyślcie tylko: napełniłabym mój żołądek igliwiem sosnowym, ogarnęłoby mnie miłe uczucie sytości i ciepła, a potem poszłabym spać. Byłoby pięknie, ale nie jestem Muminkiem niestety i muszę szukać innych sposobów na przetrwanie.

On a day like today (or yesterday, or the day before yesterday for that matter) the main dream of my life is to be a Moomin. Just imagine: I would stuff my stomach with pine needles until I felt a pleasant warmth and fullness, and then I’d go to sleep. That would be a very nice thing to do, only I’m not a Moomin, and so instead I have to think of something else to help me through.

Nie jadłam nigdy igliwia sosnowego, choć nietrudno mi sobie wyobrazić jego smak, i chyba o wiele bardziej wolę ciasto czekoladowe. To na przykład to istne objawienie – uzależniłam się tak, jak poprzednio od tarty cytrynowej. I jest superszybkie, przygotowanie go wczoraj zajęło mi 35 minut.

I’ve never really eaten pine needles but I can imagine what they taste like and for now strongly prefer a good chocolate cake. This one is a revelation – I’m addicted to it the same way I was to lemon tart recently. And it’s super-quick, yesterday it took me just 35 minutes to make.

Kiedy już mamy czekoladowy poprawiacz nastroju, możemy sięgnąć po innego rodzaju oręż w walce z zimną i ponurą pogodą. Wierzcie albo i nie, ale jak tylko zobaczyłam śnieg we wtorek, moją pierwszą myślą było „prząść!”. Spadek temperatury natychmiast skutkuje u mnie zwiększeniem zapotrzebowania na wełnę; wystarczyło wziąć do ręki wrzeciono i zaraz zrobiło mi się cieplej!

Once we’ve made the chocolate comforter, it’s time to turn to a different category of weapons against cold gloomy weather. Believe it or not, but my first thought on seeing the snow fall on Tuesday was “spinning!” The drop in temperature is always followed by a craving for more wool; it was enough to just hold it and I already began to feel warmer!

Zabrałam się też do sztrikowania drugiej z Tajemniczych Skarpetek i coraz bardziej mi się to podoba. Model jest świetny, a włóczka – wiadomo. Pozostaje pytanie: gdzie ja będę nosić te skarpetki? Na razie jednak mi to nie przeszkadza, bo wyglądają pięknie, a dobrze czasem zrobić coś ładnego bez praktycznego zastosowania.

I’ve also started knitting the second Mystery Sock and I’m loving every minute of it. The pattern is great and the yarn – you know. The question still remains: in what circumstances will I wear these socks? I don’t mind for now, they look great and from time to time it’s good to make something nice without any practical purpose.

A na koniec zielony promień słońca: całkiem przypadkiem znalazłam się w posiadaniu włóczki w najpiękniejszym zielonym kolorze. Myślę i myślę co tu z niej zrobić, bo jest tylko 85 g – ktoś ma jakiś pomysł?

And finally, there’s a green ray of sunlight: by total chance I came into possession of the loveliest ever green wool. I’m thinking hard what to make from it as there’s only 80 g – ideas, anyone?

Promień słońca | A ray of sunlight

2009-10-09T05:43:00.000-07:00

Gdyby ktokolwiek miał wątpliwości: tak, to jest blog o sztrikowaniu.

In case anyone’s been wondering: yes, this is a knitting blog.

A sztrikowania było tu ostatnio niewiele, bo jakoś nie miałam ochoty pokazywać tego co robię.

One of the reasons there’s been no knitting here recently is that I didn’t really feel like showing what was on my needles.

Mama prosiła mnie, żebym zrobiła jeszcze jedną Gail, tym razem dla jej koleżanki, i chociaż bardzo mi się podoba ten model, odczuwałam wyjątkową niechęć do włóczki (jakaś biało-niebiesko-fioletowa sztuczność), i przez to nie pałam zbyt wielką miłością do samej chusty. Wczoraj wreszcie skończyłam ją robić i wygląda całkiem nieźle, co stanowi dowód na to, że brak entuzjazmu nie musi wpływać na efekt końcowy!

Mom asked me to knit another Gail, this time for her friend, and, much as I like the pattern itself, I seriously disliked the yarn (some artificial fibre in white, blue and purple) and what follows, I didn’t have much heart for this shawl. I managed to finish it yesterday and it looks fine, which proves you can be totally unenthusiastic about a project and still manage to make something nice!

Chciałabym zachować to miejsce wolnym od narzekania, dlatego na tym skończę opis moich uczuć i będę podawać same fakty. Po pierwsze nie mam pojęcia, co to za włóczka. Dostałam ją od cioci w gigantycznym pudle pełnym innych włóczek (w większości mieszanek akrylowo-wełnianych, które przy pierwszej okazji puściliśmy dalej) i nie miała ani kawałka etykiety.

I want this blog to be a no-whine place, so I’ll say no more about my feelings and just give you the facts. First, I’ve absolutely no idea what the yarn is. I got it from an aunt (in a gigantic pack with other yarns, most of which were wool and acrylic, so we seized the first opportunity to pass them on) and it had no labels whatsoever.

Ta chusta jest większa niż poprzednia, a byłaby jeszcze większa, tylko włóczka nie chciała się napiąć tak, jak powinna. Ale i tak chusta jest na tyle duża, że powinno się ją wygodnie nosić.

The shawl is a bit bigger than the last one, and it would have been even bigger, only the yarn would not block properly. Still, it is large enough to be comfortably worn.

I teraz wreszcie mogę się zająć czymś przyjemnym, na przykład robieniem tajemniczej skarpetki z żółtej bawełny. Dla potrzeb organizacyjnych nazywam ją „Promień słońca”.

So now I’m finally free to indulge in something as pleasant as knitting a mystery sock in yellow cotton. For organisation purposes I’m calling it “A Ray of Sunlight.”

Szare i czerwone | Red and grey

2009-10-06T05:55:00.000-07:00

Tej jesieni mogłabym nosić szary z czerwonym przez cały tydzień 24 godziny na dobę. Uszyłam sobie szary płaszcz z czerwonymi wypustkami. Marzę o szarym rozpinanym sweterku z czerwonymi elementami na ramionach i o szarych rękawiczkach z czerwonymi krawędziami. A na dodatek kawałek szarego i czerwonego wełnianego materiału leżą i czekają, aż staną się szarą sukienką i czerwoną ołówkową spódnicą.

It seems I could wear grey accessorised with red 24/7 this autumn. I’ve made a grey coat with a red inset all along the lining. I’m dreaming of a grey cardigan with red elements on the yoke and of grey gloves with a red hem. There’s also some more grey wool waiting to be turned into a dress, and some red that will be a pencil skirt.

Ale chociaż oczyma duszy już widzę to wszystko, za dużo mam różnych napoczętych i rozgrzebanych rzeczy, żeby zaczynać coś nowego. Po pierwsze jest Prune, czekająca w koszyku jak fioletowy wyrzut sumienia. Jest biało-niebieska wersja Gail, którą zaczęłam robić nad morzem i już prawie skończyłam – nie zostało dużo, powinna być gotowa do jutra przed południem. No i jest wspólne sztrikowanie skarpetek, do którego strasznie chcę się przyłączyć, bo jeszcze nigdy nie brałam udziału w czymś takim.

But while I can already see all that with my mind’s eye, there’s too much unfinished business lying about to get anything new started. First, there’s Prune, waiting in my knitting basket like a purple pang a conscience. There’s a white and blue version of Gail that I started knitting by the sea and am that close to finishing- there’s not much left, it should be ready to block before tomorrow noon. And finally there’s this sock KAL which I really want to join because I’ve never done anything like this before.

Na razie musi mi wystarczyć taki zestaw: czerwony beret (kupiony w Paryżu u stóp katedry Notre Dame...), kolczyki z dzięciołami (stąd), piękne nowe bawełniane rajtuzy (idealne na zimę – ciepłe, z wzorkiem i szare; nie mogę się doczekać kiedy je włożę), a wszystko na moim jesiennym płaszczu. Czy raczej na wełnianym materiale na płaszcz, chwilę przed tym, jak został skrojony. Całkiem nieźle wygląda, prawda?

Until all that is finished, I have to make do with this: my red beret (bought in Paris at the foot of the Notre Dame cathedral...), my woodpecker earrings (from here), my absolutely adorable new cotton tights (the ultimate winter tights – warm, textured and grey; can’t wait to wear them) and underneath all that – my autumn coat. Or rather: the woollen tissue for my autumn coat right before I started cutting. Looks nice, doesn’t it?

Wakacji część trzecia | Holidays: part three

2009-09-29T11:59:00.001-07:00

Czy zdarzyły wam się kiedyś wakacje dokładnie takie, jak sobie wymarzyliście? Mnie się właśnie zdarzyły. Pusta plaża we wszystkich odcieniach szarości, zachmurzone niebo, słony wiatr i wzburzone morze, druty, ja i Marcel Proust.

Did you ever get exactly the kind of holidays you were dreaming of? I just did. An empty beach in all shades of grey, a clouded sky, a salty breeze and a turbulent sea, knitting needles, me and Marcel Proust.

Więcej zdjęć tu, więcej sztrikowania wkrótce.

More photos here, more knitting soon.

Przerwa | Hiatus

2009-09-20T10:02:00.000-07:00

Blog zostaje chwilowo zawieszony. Zbliża się koniec moich wakacji i zamierzam go maksymalnie wykorzystać: wyjeżdżam dziś w nocy nad morze. Życzę wszystkim dobrego tygodnia - wrócę!

The blog has been temporarily called off. My holidays are coming to an end and I’m planning to make the most of it: I’m leaving for the sea tonight. Have a good week, I’ll be back!

Tylko jeden | Just one

2009-09-11T12:09:00.001-07:00

Coś Wam powiem: fioletowy sweterek, nad którym teraz pracuję, bynajmniej nie jest projektem łatwym i relaksującym. Wręcz przeciwnie: odkąd narzuciłam oczka, tylko się denerwuję. Ledwo wezmę druty do ręki, zaraz czuję w brzuchu te wszystkie nerwy.

Let me share something with you: the purple sweater I’m knitting is definitely not an easy and relaxing thing. Quite the contrary: I’ve been feeling rather nervous about it ever since I’ve cast on. I take the needles in my hands and immediately I can sense all this nervousness in my stomach.

Dlaczego? Bo tej pięknej fioletowej bawełny mam tylko 250 gramów, a więcej nie będzie, bo tylko tyle było w sklepie. Krótko mówiąc: w okolicy dekoltu może mi się po prostu skończyć nitka.

Why? Because I’ve got only 250 grams of this lovely purple cotton, and there won’t be more because that was as much as the shop had left. To put it bluntly: I might run out of yarn somewhere on the neckline.

Na sweterek mojej Mamy poszło sześć motków, więc wykoncypowałam, że na mój pięć powinno starczyć, w końcu będzie trochę mniejszy. Z czasem się okaże, czy się myliłam. Dobra wiadomość na dziś jest taka, że na jeden rękaw wystarcza jeden motek, a nawet zostają jakieś dwa metry włóczki, które się przydadzą na szycie. Jest nadzieja!

My Mom’s cardigan took six skeins to make. I figured that, as mine would be a little smaller, five should be just enough. Time will prove if I was right. The good news for today is that, just as I had hoped, one sleeve uses up one skein, there’s even some two metres left which I could use for the seaming. There is hope!

Do wiosny | Until spring

2009-09-08T05:56:00.000-07:00

Zapomniałam zeszłym razem, że jednym z uroków września jest obfitość wszelkich fioletów.

One thing I’ve forgotten about last time is the abundance of purples and violets in September.

Sadziłam wczoraj hiacynty, żeby mi zakwitły na wiosnę. Jeden ciemnofioletowy, drugi bladofioletowy, trzeci różowy. Już widzę, jak stoją w tych białych doniczkach na parapecie.

I was planting hyacinth bulbs yesterday so that they bloom in the spring. One is purple, the other violet, and the last one pink. I can already see them in those white pots, standing on the window ledge.

Sadziłam je i myślałam o tym sweterku, który teraz robię. Będzie krótki, z rękawami trzy czwarte (oczywiście!) i bawełniany. Czy będę jeszcze miała okazję go włożyć w tym roku, czy też będzie jak te hiacynty – całą zimę przeczeka w ciemnościach szafy, czekając na wiosnę?

I was planting them and it made me think of the sweater I’m knitting. It will be short, with ¾ length sleeves (of course!), and made of cotton. Will I get to wear it this year or will it be like the hyacinths – lying in the darkness of the wardrobe, waiting for the spring to come?

***

Z zupełnie innej beczki, znalazłam (za pośrednictwem Ravelry) niesłychaną rozdawajkę. Gdybym nie mieszkała w mieście, to ani chwili bym się nie zastanawiała!

In completely different news, I’ve found (via Ravelry) a most unusual giveaway. If I lived somewhere in the country, I wouldn’t hesitate a minute!

Co lubię we wrześniu | Things I like about September

2009-09-06T05:16:00.001-07:00

Pod wieloma względami wrzesień jest idealny.

September is perfect in many respects.

Słońce wciąż grzeje, ale już nie pali, i można jeszcze nosić letnie ubrania. A w pochmurne dni jest chłodno, ale jeszcze nie zimno, i stopniowo nabieram ochoty na wełnę i grube swetry.

The sun is still warm, but not scorching anymore, and you can still wear your summer clothes. The cloudy days are cool but not yet freezing, and I’m beginning to long for wool and bulky sweaters.

Jest całe mnóstwo śliwek (uwielbiam śliwki – zarówno kolor, jak i smak, mają idealny).

There’s lots and lots of plums (I love plums – their colour and taste are just perfect).

Szpaki szaleją po okolicy pożywiając się obficie przed podróżą, a potem przychodzą się pożegnać i zapowiedzieć na przyszły rok.

Starlings are roaming the gardens in search for food, preparing for their journey, and they come to say goodbye and make a reservation for the next year.

No i razem z chłodem wraca ochota na czekoladę (chociaż nigdy tak do końca nie znika). Za namową nowego katalogu z Ikei wybrałyśmy się wczoraj z Mamą po materiał na zasłonkę do kuchni (w sikorki, wróble, sowy i gąski, i wiele innych ptaków) oraz po najpiękniejsze na świecie foremki do ciastek. (Przepis ten - ciastka są tak genialne, że nawet mój niejedzący zazwyczaj ciasta Tata nie mógł się oderwać.)

And along with the cool the chocolate craving returns (not that it really ever goes away). The latest IKEA catalogue got my Mom and me on a quest yesterday for a new kitchen curtain (patterned with tits, sparrows, owls and geese, and many other birds) and the loveliest cookie cutters ever. (The recipe comes from here – the cookies are so delicious that even my non-cake Dad couldn’t help having some.)

Ale najlepsze jest chyba to, że tym całym wrześniowym dobrem można się swobodnie cieszyć, bo nie trzeba iść do szkoły!

But the best part is being able to enjoy all this September goodness freely because you don’t have to go to school anymore!

(Chyba, że o czymś zapomniałam.) (Or did I forget something?)

Pomiędzy | In Between

2009-08-28T10:00:00.000-07:00

Jak Wam minęło lato? Mnie rozkosznie – chłonęłam wszystkie smaki, zapachy i kolory, i jestem ich pełna aż po brzegi.

How was your summer? Mine was delightful, I took all the tastes and smell and colours in and I’m filled to the brim with all the summer delights.

Wiem, że właściwie jeszcze jest lato, ale żółte kolory gasną, dni stają się coraz krótsze, wieczory coraz chłodniejsze...

I know that practically summer is still here but the yellows are already fading away, the days are growing shorter, the evenings are cooler...

Idzie jesień, z grzybami, szarlotkami i śliwkami, i zakładaniem więcej niż jednej warstwy ubrań. Przygotowania trwają.

Autumn is coming, with mushrooms, apple pies and plums, and layering. It won’t catch me unprepared.

Wakacji część druga | Holidays: part two

2009-08-23T09:20:00.000-07:00

Spędziłam dwa dni w dobrym miejscu wśród dobrych ludzi. Był tam ogród pełen zielonej trawy, jabłek, gruszek i kwiatów, dobre jedzenie i dobre rozmowy, na poważne i na niepoważne tematy.

I’ve spent a couple of days in a good place and with good people. There was a garden with green grass, apples, pears and flowers, good food, and good talks, on serious and not so serious matters.

Były trzy psy, jeden kochańszy od drugiego.

There were three dogs, each lovelier than the next one.

I niedaleko były gąski!

And there were geese nearby!

“Witam, miło Cię tu spotkać!”

“Hello, it’s good to see you here!”